อกกระบี่
“คุณชาย”
ในเวลานี้เอง ชายหนุ่มสวมเสื้อคลุมสีเทาตัวยาวเดินเข้ามา เขาโค้งตัวลงแล้วกล่าวทักทายจิ่งเถิง
เขาชื่อมู่หยาง คืออู่ถง(เด็กรับใช้)ของจิ่งเถิง
ในสมัยโบราณมีซูถง(เด็กรับใช้) ที่คอยเรียนหนังสือเป็นเพื่อนลูกๆของเหล่าขุนนางและผู้สูงศักดิ์ ในเวลาเดียวกันก็มีอู่ถง คอยฝึกวรยุทธ์กับผู้สืบทอดของศิลปะการต่อสู้แห่งตระกูลใหญ่ ถือว่าเป็นคู่ฝึกซ้อม
ภายใต้แสงแดดยามเช้า ใบหน้าของมู่หยางเต็มไปด้วยความเคารพและหวาดกลัว
เคารพ เป็นเพราะจิ่งเถิงเป็นผู้สืบทอดตระกูลจิ่ง！
หวาดกลัว เป็นเพราะความสามารถของจิ่งเถง เขาอายุแค่ยี่สิบหกปีก็บรรลุระดับหั้วจิ้ง！
ถ้าไม่มีเฉินเฟิง จิ่งเถิงถือเป็นคนหนุ่มในหวาเซี่ยที่บรรลุระดับหั้งจิ้งเร็วที่สุด！
อีกทั้ง หั้วจิ้งที่จิ่งเถิงบรรลุ วัดประเมินความสามารถโดยแดนบู๊ของโบราณ ไม่ได้เทียบจากจอมยุทธ์หั้วจิ้งของบูโดในตอนนี้
“อืม”
จิ่งเถิงลุกขึ้นช้าๆ เขาพยักหน้าเล็กน้อย ถือเป็นการตอบรับ
“คุณชายครับ วันนี้คุณชายลาศีลหรอครับ?” มู่หยางถามด้วยความเคารพ
วันนี้เหลือเวลาอีกหนึ่งเดือนกว่าจะถึงการแข่งขันบูโดหวาเซี่ยของการแข่งขันศิลปะการต่อสู้ระดับโลก จากแผนการของจิ่งเถิงก่อนหน้านี้ ลาศีลวันนี้
“สองวันที่ผ่านมานี้ฉันเพิ่งเข้าใจเกี่ยวกับหมัดหยินหยางใหม่ ต้องทำความเข้าใจและรวบรวมผสานใหม่อีกหนึ่งรอบ นายไปบอกคุณปู่ อีกสองสามวันฉันค่อยลาศีล” จิ่งเถิงตอบกลับเสียงเรียบ
เมื่อได้ยิน มู่หยาง
