ือองค์หญิงของราชวงศ์อังกฤษ?” เฉินเฟิงขมวดคิ้วเป็นปม จากสิ่งที่เฉินอิงไฉพูด จู่ๆเขาก็นึกขึ้นมาได้ เมื่อแปดปีก่อนเขาเคยช่วยเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่ประเทศอังกฤษ
ตอนนั้นเขารู้แค่ว่า เด็กผู้หญิงคนนั้นเป็นองค์หญิงของราชวงศ์อังกฤษ แต่เขาไม่รู้จักชื่อของเด็กผู้หญิงคนนั้น
ปลายสาย เฉินอิงไฉชะงักอีกครั้ง เหมือนว่าเฉินเฟิงไม่รู้จักองค์หญิงแอนนี่จริงๆ?
“ถูกต้อง องค์หญิงแอนนี่ที่ฉันพูดถึง คือองค์หญิงของราชวงศ์อังกฤษ” พยายามเก็บความสงสัยเอาไว้ จากนั้นเฉินอิงไฉก็พูดขึ้น
“เธอมาหาฉันทำไม?”
หลังจากได้รับคำยืนยันจากเฉินอิงไฉ เฉินเฟิงรู้สึกปวดหัวขึ้นมาทันที เขาคิดไม่ถึงว่า ผ่านมาแปดปี องค์หญิงของราชวงศ์จะมาหาเขาถึงหวาเซี่ย
“ฉันจะไปรู้ได้ยังไง” เฉินอิงไฉหงุดหงิดเล็กน้อย เวลานี้ เขาอิจฉาเฉินเฟิงจากใจจริง เขาไม่เข้าใจจริงๆ เฉินเฟิงโชคดีอะไรกันนักกันหนา ไม่เพียงแต่รู้จักกับองค์หญิงแอนนี่ของราชวงศ์ ยังทำให้องค์หญิงแอนนี่ข้ามน้ำข้ามทะเลมาหาเขา
อีกทั้ง สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือ เฉินเฟิงจำผู้หญิงที่ชื่อแอนนี่คนนี้ไม่ได้ นั่นเป็นถึงองค์หญิงของราชวงศ์เลยนะ เป็นคนที่คนมากมายอยากเข้าหาแต่ไม่สามารถเข้าหาได้……
แต่เฉินเฟิงกลับทำตัวแบบนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะเขาพูด เฉินเฟิงนึกไม่ออกเลยสักนิด ว่าแอนนี่ที่เขาพูดถึงคือใคร
“เฉินเฟิง อีกไม่นานองค์หญิงแอนนี่ก็คงจะเจอตัวนาย”
“ถ้าเธอไปหานาย ฉันหวังว่านายจะช่วยพูดกับเธอหน่อย เรื่องที่บริ