เท่าไหร่ก็ไปเท่านั้น！”
“ครืด！”
ได้ฟังคำพูดของเซ่หย่วน สีหน้าของเฉินอิงไฉเปลี่ยนไปมาก
จากนั้น เขาเช็ดเหงื่อที่ไหลออกมา รีบพูดรับประกัน：“นายกเทศมนตรี ท่านวางใจเถอะครับ ผมจะต้องทำให้องค์หญิงแอนนี่หายโมโหให้ได้ ผมจะไม่มีวันปล่อยให้การลงทุนของบริษัทอังกฤษได้รับผลกระทบเด็ดขาด！”
“ตู๊ดๆ”
เหมือนว่าเฉินอิงไฉยังอยากจะพูดอะไรบางอย่างอีก แต่เซ่หย่วนที่กำลังโมโหอยู่นั้นตัดสายไปแล้ว
ภายในโรงแรมหรู เซ่หย่วนที่เป็นฝ่ายตัดสายยังคงโมโหเป็นอย่างมาก
สำหรับเรื่องระหว่างเฉินอิงไฉและเฉินเฟิง เขาได้ยินมานานแล้ว
เขาและคนมากมายต่างก็เหมือนกัน รู้ว่านี่คือการแก่งแย่งชิงดีชิ่งเด่นภายในของตระกูลเฉิน
สำหรับเรื่องที่เฉินอิงไฉปิดบังความสัมพันธ์ของเขากับเฉินเฟิงต่อหน้าแอนนี่ ทั้งยังใช้ความสัมพันธ์ของเฉินเฟิงและแอนนี่ในการให้บริษัทอังกฤษเพิ่มการลงทุน เขาไม่มีท่าทีอะไร
ถ้าเรื่องนี้ประสบความสำเร็จก็เป็นความดีความชอบของเฉินอิงไฉ เขาเองก็ได้หน้าได้ตาไปด้วย ถ้าไม่ประสบความสำเร็จ ก็เป็นความผิดของเฉินอิงไฉ เช่นเดียวกับตอนนี้
นี่คือสิ่งที่ข้าราชการระดับหัวหน้ามักจะทำ
สำหรับเรื่องนี้ เฉินอิงไฮรู้ดีแก่ใจ
อีกทั้ง เขาไม่ได้รู้สึกไม่พอใจกับความโมโหของเซ่หย่วนแม้แต่น้อย
ถึงแม้เขาจะเป็นคุณชายใหญ่ของตระกูลเฉิน แต่เซ่หย่วนไม่เพียงแต่เป็นหัวหน้าของเขา แต่ยังเป็นบุคคลสำคัญ การที่ต่อว่าเขาสองสามคำเป็นเรื่องปกติ
ยิ่งไปกว่านั้น เขารู้ดีก
