รับ” คนเป็นเลขาสัมผัสได้ถึงความโกรธของเซ่หย่วนทว่าไม่อาจจะรักษาภาพลักษณ์ให้ใจเย็นอยู่ได้ สีหน้ายังคงดูตื่นตกใจแม้แต่เสียงก็สั่นเล็กน้อย
“ผมขอตัวสักครู่นะครับ” เซ่หย่วนได้ยินดังนั้นก็หันกลับไปบอกหัวหน้าใหญ่ ก่อนจะเดินออกจากห้องพักตรงไปยังดาดฟ้าของโรงแรมโดยไม่พูดไม่จา
“เกิดอะไรขึ้น?” กระทั่งมาถึงดาดฟ้าเซ่หย่วนจึงเอ่ยปากถามออกมา
“หัวหน้า เมื่อสักครู่ทางสำนักงานได้รับสายจากหัวหน้าแผนกคุณมู่เล่อตัวแทนกลุ่มนักลงทุนอังกฤษ จากการบอกเล่าของกรรมการจาง กลุ่มนักลงทุนอังกฤษจะหยุดการลงทุนในยันเจียงเป็นการชั่วคราวและกำหนดการในวันนี้ถูกยกเลิกทั้งหมด” เลขารีบตอบคำถามอย่างรวดเร็ว
“ว่า……ว่าไงนะ?”
เมื่อได้ฟังรายงานจากเลขา เซ่หย่วนคนที่ผ่านการเป็นข้าราชการมานานจนหัวใจแข็งแกร่ง ไม่แสดงอารมณ์ออกมาทางสีหน้าก็ยังตกใจชะงักค้างอยู่กับที่ “ทางกลุ่มนักลงทุนอังกฤษได้บอกสาเหตุไหม?”
“แกรีบโทรหากรรมการจางเดี๋ยวนี้”
หลังจากถามออกไปเซ่หย่วนก็เปลี่ยนใจให้เลขาต่อสายถึงกรรมการจางแทน
เนื่องจากคำพูดที่ถูกส่งต่อๆกันมามักเกิดข้อผิดพลาด สู้โทรถามตรงๆเลยดีกว่า
“กรรมการจาง เกิดอะไรขึ้นครับ? อยู่ดีๆทำไมทางกลุ่มนักลงทุนอังกฤษถึงพักเรื่องการลงทุนและยกเลิกกำหนดการในวันนี้ไปหมด?” เมื่อโทรติดเซ่หย่วนก็เอ่ยถามอย่างตรงไปตรงมา
“หัวหน้าแผนกคุณมู่เล่อบอกว่าเป็นการตัดสินใจของเจ้าหญิงแอนนี่” อีกฟากของสาย กรรมการจางที่กำลังร้อนอกร้อนใจเมื่
