?
วินาทีนี้เฉินอิงไฉรู้สึกเหมือนโดนตบหน้าต่อหน้าของทุกคน ไม่มีเสียงทว่าเจ็บมาก!
ภายใต้แสงไฟ ใบหน้าที่เคยปรากฏรอยยิ้มได้ใจถูกแทนที่ด้วยความกระอักกระอ่วน!
ความกระอักกระอ่วนนี้ทำให้อยากจะหารูสักรูแล้วมุดหนีไป!
อย่างไรก็ตาม
กระอักกระอ่วนก็ส่วนกระอักกระอ่วน ไม่แสดงอารมณ์ทางสีหน้าคือความสามารถที่คนเป็นหัวหน้าพึงมี
ชั่วพริบตาสีหน้าของเฉินอิงไฉก็กลับมาปกติเหมือนเดิม ใบหน้าของเขาจึงปรากฏรอยยิ้มทว่ารอยยิ้มนั้นดูไม่ธรรมชาติสักเท่าไหร่
เมื่อเทียบกับความกระอักกระอ่วนที่เกิดจากชื่อและสกุลเดียวกัน ตอนนี้สิ่งที่เฉินอิงไฉอยากรู้มากกว่าคือเฉินเฟิงคนที่แอนนี่เอ่ยถึงใช่เฉินเฟิงคนเดียวกับที่เขาเกลียดเข้ากระดูกดำหรือไม่!
“คุณเฉินเป็นอะไรไปคะ?”
ไม่รอให้เฉินอิงไฉเอ่ยปาก แอนนี่ก็เอ่ยขึ้นก่อน เมื่อสักครู่เธอสัมผัสได้ถึงความผิดปกติของเฉินอิงไฉและทุกคนในงานนี้ หลังจากที่เธอเอ่ยชื่อเฉินเฟิงบรรยากาศในงานก็แปลกไปอย่างเห็นได้ชัด
“ไม่……ไม่มีอะไรครับ”
เฉินอิงไฉส่ายหน้าปฏิเสธโดยจิตใต้สำนึก ทว่าการกระทำที่ไม่เป็นธรรมชาติของเขาล้วนตกอยู่ในสายตาของแอนนี่ซึ่งทำให้แอนนี่เกิดความสงสัยมากกว่าเดิม “คุณเฉิน คุณรู้จักเฉินเฟิงหรือคะ?”
เมื่อเห็นว่าแอนนี่มีแนวโน้มจะถามต่อไปเรื่อยๆ เฉินอิงไฉถึงรู้ตัวว่าคงบอกปัดเรื่องนี้ไปไม่ได้
ฉะนั้นหลังจากที่ผ่านการครุ่นคิดแล้ว เฉินอิงไฉจึงเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้ม “เจ้าหญิงแอนนี่ครับ บอกไปเจ้าหญิงอ
