ตาหรือ?
“ต่อได้”
ในขณะที่ผูชางจวู้นไม่เชื่อและไม่สามารถยอมรับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้าได้จนคิดว่ามันเป็นเพียงภาพลวงตาเท่านั้น เฉินเฟิงก็เอ่ยปากขึ้นอีกครั้ง
เขาพูดเพียงแค่สองคำ เสียงไม่ดังนักทว่ากังวานราวกับฟ้าร้องจนสามารถสั่นคลอนจิตใจของทุกคน!
พูดแล้วต้องทำให้ได้
เขาไม่เคยเมตตาต่อศัตรู!
ต่อได้
คำพูดสั้นๆเพียงสองคำทว่าราวกับมีเวทมนตร์ ชั่วพริบตาก็ทำให้ผูชางจวู้นหลุดออกจากภวังค์ รวมถึงทำให้ความกลัวบนใบหน้าของพวกนักแข่งรถกาวลี่หนักมากขึ้น และยิ่งไปกว่านั้นคือทำให้นักแข่งรถหวาเซี่ยและคนดูที่อยู่ในสนามตื่นเต้นจนลืมหายใจ
“คุณเฉิน เรื่องต่อจากนี้ไม่ทำได้ไหม?”
ขณะนั้นเอง ผูเหวินจีที่อยู่ในวิดีโอก็เอ่ยปากขึ้นอีกครั้ง เขารู้ถึงผลลัพธ์ของเรื่องนี้ทว่าก็อยากลองพยายามเป็นครั้งสุดท้าย
“คุณเปลี่ยนใจตอนนี้ยังทัน” เฉินเฟิงเอ่ยเป็นนัยด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
“——”
ผูเหวินจีพูดไม่ออก สีหน้าเปลี่ยนแล้วเปลี่ยนอีก ก่อนจะตะคอกอย่างเกรี้ยวกราด “ไม่ได้เรื่อง ยังยืนบื้ออยู่ทำไม? ยังไม่รีบพาคนไปขอโทษคุณเฉินอีก?”
“คุณพ่อ……”
ผูชางจวู้นมองหน้าผูเหวินจีผ่านวิดีโอด้วยสีหน้าใกล้ร้องไห้เต็มที เขาไม่เต็มใจที่จะพานักแข่งรถกาวลี่ที่อยู่ข้างกายไปขอโทษเฉินเฟิงเลยสักนิด
ยิ่งไปกว่านั้นตามที่เฉินเฟิงบอก พวกเขาจะต้องคุกเข่ากับพื้นแล้วก้มหัวชิดพื้นเพื่อขอโทษ!
“หากแกยังอยากมีชีวิตอยู่ต่อล่ะก็ ทำตามที่ฉันบอกซะ!”
ผูเหวินจีตัดบทผูชา
