กระดูกหักแทบจะดังขึ้นมาพร้อมกัน
หลังจากเสียงดังขึ้น ร่างกายของบอดี้การ์ดชุดดำก็ลอยขึ้น หมุนเป็นเกลียวสว่านอยู่บนท้องฟ้าหลายรอบ จากนั้นก็ล้มลงบนพื้น ใบหน้าจมดินไปครึ่ง เป็นแผลเละ น่าอนาถไม่น้อย
“จะไปไหน?”
พอบอดี้การ์ดชุดดำถูกฝ่ามือซัดลอยละลิ่ว เฉินเฟิงบอดี้การ์ดอีกคนกำลังพาผูชางจวู้นหนี ก็คำรามขึ้นมา
พอสิ้นเสียง ร่างกายก็ขยับ
ในความมืด พอเฉินเฟิงขยับขา เงาร่างกายเคลื่อนไหว ก็หายไปอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ปรากฏตัวต่อหน้าบอดี้การ์ดชุดดำของผูชางจวู้นราวกับปีศาจ
เฮือก!
มือขวาของเฉินเฟิงเงื้อมขึ้น นิ้วทั้งห้าแยกกัน เป็นอุ้งมือ ราวกับจะขยุ้มสัตว์ให้อยู่หมัด คว้าคอของบอดี้การ์ดชุดดำเอาไว้ จากนั้นค่อยๆ ยกขึ้น จนตัวบอดี้การ์ดชุดดำลอยขึ้นฟ้า สุดท้ายยืดแขนออก เหมือนกับจะทิ้งขยะ โยนตัวบอดี้การ์ดชุดดำลอยออกไป!
แค่ช่วงเวลาฉับพลัน สองบอดี้การ์ดของผูชางจวู้นก็ถูกเฉินเฟิงทำให้กองลงไปที่พื้น แม้พวกเขาจะบาดเจ็บไม่สาหัส ยังมีเรี่ยวแรงอยู่ แต่พวกเขาก็ไม่ได้ลุกขึ้นมาตอบโต้ และก็ไม่ได้ไปคุ้มครองผูชางจวู้นอีก แต่ทำเป็นนอนแกล้งตายอยู่บนพื้น
ทั้งหมดนี้ เพียงเพราะว่า พวกเขารู้ดี ว่าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเฉินเฟิงเลย ต่อให้แลกด้วยชีวิต ก็เหมือนเอาไข่ไปกระแทกหิน
สิ่งที่ปรากฏ ทำให้สีหน้าของผูชางจวู้นดูไม่ได้
บอดี้การ์ดสองนายของเขาเป็นยอดฝีมือในวงการต่อสู้แห่งกาวลี่ ฝึกฝนการต่อสู้ จนถึงระดับหมิงจิ้ง แต่ก็ถูกเฉินเฟิงจัดกา
