บทที่ 89 เซียวสือเยี่ย
“หากสามารถหลอมสร้างเทพพิทักษ์ผู้แสร้งบรรลุวางรากฐานได้จริง ย่อมช่วยให้ร่างแท้ของข้าทะลวงวางรากฐานได้มากนัก อย่างน้อยย่อมเพิ่มโอกาสสำเร็จขึ้นอีกสามส่วน!”
ลวี่หยางนั่งขัดสมาธิ ใจคำนวณเงียบงัน
“ไม่เพียงเท่านั้น สิ่งสำคัญยิ่งกว่าคือ เทพพิทักษ์ผู้นี้แบกรับเหตุและผลอย่างสมบูรณ์ หากถึงคราวจำเป็น ข้าย่อมสามารถตัดขาดออกไปโดยสิ้นเชิง ถึงเวลานั้น เหตุและผลทั้งมวลของวิถีอสูรวิญญาณก็โยนใส่มันได้หมด!”
“แม้ว่าด้วยเหตุนี้ ระดับการบำเพ็ญเพียรและพลังโชคชะตาที่ได้มาจากลักฟ้าล่วงชะตาก็จะมิอาจนำมาใช้ในการวางรากฐานได้ ต้องมอบให้กับร่างเทพพิทักษ์ผู้นั้นทั้งหมด ทว่ายังมีเทพพิทักษ์เคียงข้าง จับคู่กับลมปราณชั้นสาม เซียนถอดซาก วิชาจอมปราชญ์ขโมยสวรรค์ และเคล็ดไหมสวรรค์เห็นตนตัดภวังค์ เช่นนี้แล้ว ข้ามีโอกาสทะลวงวางรากฐานถึงเจ็ดส่วน!”
หากได้ป้ายอาญาสิทธิ์เหินสวรรค์อีกล่ะก็ ก็จะเพิ่มเป็นแปดส่วน!
“ยิ่งไปกว่านั้น ตามที่บรรพชนถิงโยวเคยกล่าวไว้ การเตรียมการก่อนวางรากฐานยิ่งมาก โอกาสสำเร็จก็จะยิ่งสูง ผลตอบแทนหลังวางรากฐานก็จะยิ่งเลิศล้ำ”
“เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับการบำเพ็ญในระดับวางรากฐานโดยตรง”
“ที่เรียกว่า ‘วางรากฐาน’ แท้จริงก็คือการเสี่ยงชีวิตโดยแท้ กระทั่งคนที่มีโอกาสเพียงสามหรือสี่ส่วน ก็ยังกล้าพนันชะตากับสวรรค์ สุดท้ายอาศัยโชควาสนาล้วน ๆ ทะลวงสำเร็จเป็นเจินเหริน”
“แต่การทะลวงสำเร็จที่แลกมาด้
