บทที่ 592 ครึ่งทางปรมาจารย์
หลังจากที่ถูกขวัญนินจาลักพาตัวไป เธอคงจะหมดหวังไปแล้ว
เพราะเธอไม่คิดว่า จะมีคนสามารถข้ามน้ำข้ามภูเขา ผ่านความยากลำบากและอัตราย ช่วยเธอออกมาจากขวัญนินจาได้ แต่แล้วเฉินเฟิงก็ปรากฏตัวขึ้น
ในคืนนั้น สำหรับยอดฝีมือขวัญนินจา เห็นเฉินเฟิงที่เดินออกมาจากความมืดนั้น เป็นเหมือนดั่งเทพแห่งนักฆ่า
แต่สำหรับหลินหวั่นชีว ที่หมดหวังแล้ว เห็นเฉินเฟิงที่เดินออกมาจากความมืดนั้น กลับเป็นเหมือนเทพแห่งนักสู้ เป็นเทพแห่งนักสู้ที่มาพร้อมกับเมฆมงคลหลากสี
ภาพที่ทั้งสองคนกอดกันแน่นิ่งอยู่ตรงนั้น
หลินหวั่นชีวไม่สนใจสายตาของผู้คนรอบๆอย่างสิ้นเชิง เธอกอดเฉินเฟิงไว้แน่นเพียงอย่างเดียว ใช้วิธีแบบนี้บ่งบอกว่าเฉินเฟิง มีความสำคัญต่อเธออย่างมาก
เมื่อตอนที่เธอถูกจับเป็นตัวประกันไปยังประเทศญี่ปุ่น เธอเตรียมพร้อมยอมรับความตายแล้ว แต่คิดไม่ถึงว่า เมื่อถึงวินาทีสุดท้าย เฉินเฟิงกลับปรากฏตัวขึ้นเหมือนดั่งเทพบุตร
เมื่อเธอถูกเฉินเฟิงช่วยเหลือออกมา หลังจากที่กลับมาถึงหวาเซี่ยอย่างปลอดภัย ก็ได้รู้ข่าวว่าเฉินเฟิงถูก วงการศิลปะการต่อสู้ของประเทศญี่ปุ่น กับอิทธิพลใต้ดินร่วมมือกันล่าสังหาร นาทีนั้นไม่มีใครรู้ว่าเธอหมดหวังขนาดไหน
เธอถึงขั้นแอบตัดสินใจอย่างแน่วแน่ว่า หากเฉินเฟิงตายอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่น เธอก็จะไปหาวิธีฆ่าตัวตายอย่างดูดี ไปเป็นเพื่อนเฉินเฟิงในถนนยมโลก
ภาพที่ทั้งสองคนกอดกันแน่นนี้ แทบจะทำให้ส