รำไทเก๊กและเล่นหมากรุกกัน
หากคนที่ขับรถไม่ใช่หวังเฟิง หัวหน้ากองกำกับการปฏิบัติการพิเศษ เฉินเฟิงคงคิดว่า หวังเฟิงมีผิดที่แล้ว
“ที่นี่ไม่เหมือนกับที่คุณคิดไว้เลยใช่ไหม?” เหมือนดูออกว่าเฉินเฟิงกำลังแปลกใจ หวังเฟิงหัวเราะพร้อมพูดขึ้น
“ก็นิดหน่อย” เฉินเฟิงยิ้มพร้อมพยักหน้า ในความคิดของเขา กองกำกับการปฏิบัติการพิเศษ น่าจะตั้งอยู่ในสถานที่ลึกลับและมีการป้องกันอย่างเข้มงวด แต่ความจริงแล้ว กองกำกับการปฏิบัติการพิเศษ กลับให้ความรู้สึกเหมือนบ้านพักคนชรามากกว่า
“กองกำกับการปฏิบัติการพิเศษ ไม่จำเป็นต้องมีการป้องกัน ไม่เคยมีใครกล้ามาก่อเรื่องที่นี่” หวังเฟิงยิ้มพูด ตั้งแต่มีการก่อตั้งกองกำกับการปฏิบัติการพิเศษ ก็เคยจัดให้มีนายทวาร แต่ต่อมานายทวารเหล่านี้ก็ถูกยกเลิก
เพราะคนในกองกำกับการปฏิบัติการพิเศษ ไม่จำเป็นต้องได้รับการปกป้อง
ใครที่สามารถเข้ามาอยู่ในกองกำกับการปฏิบัติการพิเศษ ปล่อยออกไปคนหนึ่ง ก็ล้วนเป็นเหมือนดั่งราชาแห่งทหาร
ยอดฝีมือแบบนี้ ยังจำเป็นต้องได้รับการปกป้องหรือ?
พวกเขาปกป้องความปลอดภัยเหล่านั้นมากกว่า
หลังจากนั้นหลายนาที หวังเฟิงจอดรถไว้ด้านนอกบริเวณกองกำกับการปฏิบัติการพิเศษ
ยังไม่ทันลงจากรถ เฉินเฟิงก็เห็นคนแก่หลายคน เล่นหมากรุกกันอยู่ในสวน
คนแก่คนหนึ่งในนั้น ก็คือก่วนหนานเทียน ก่อนหน้านี้ไม่นาน รับผิดชอบการพนันกับสมาคมการค้าจงไห่ กับสมาคมการค้าเชียสุ่ย
หลังจากที่หวังเฟิงจอดรถสน
