เดียวกันก่อนที่คุณจะจากไป ผมจะไม่ให้คนของผมปล่อยเขานี้ออกไป”
“ไม่เป็นไร ผมไม่ถือสา ยังไงที่นี่ก็เป็นประเทศกาวลี่ หน่วยตระเวนประเทศญี่ปุ่นไม่สามารถมาล้อมจับผมที่นี่ ไม่ใช่หรือ?” เฉินเฟิงหัวเราะพูดขึ้นอย่างไม่แยแส
“ถึงแม้คุณจะพูดไม่ผิด แต่หน่วยตระเวนปูซานตลอดจนประเทศกาวลี่ไม่อยากเข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ เอาล่ะ คุณเฉิน ลาก่อน หวังว่าเราจะไม่ได้พบกันอีกตลอดไป”
ได้ยินคำพูดของเฉินเฟิง กับสีหน้ารอยยิ้มไม่แยแสของเฉินเฟิง หัวหน้าหน่วยตระเวนปูซานเกิดความรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมา เขาพูดขึ้นพร้อมรีบไปจากห้องนี้
หลังจากนั้นหนึ่งชั่วโมง เฉินเฟิงในชุดสูทเดินทางมาถึงสนามบินนานาชาติปูซาน และได้บันทึกวิดีโอสั้น แล้วส่งไปยังฟอรั่มบูโดผ่านหูหลี
“ผมคือหวาเซี่ยเฉินเฟิง ผมอยู่ปูซานของเกาหลี ผมขอรับผิดชอบกับบางสิ่งที่กระทำในประเทศญี่ปุ่นช่วงสองวันนี้”
“คนเราทุกคนต่างก็มีขอบเขตจำกัด ผมเองก็เหมือนกัน แตะต้องญาติมิตรของผม จะต้องได้ชดใช้ กระทำกับคนหวาเซี่ย ไกลแค่ไหนก็ต้องฆ่า”
“นี่เป็นการเตือนผู้หวังดีบางคนจากผม หากใครไม่ใส่ใจคำเตือนของผม ไม่จำใส่สมอง ยังอยากที่จะเล่นกับไฟในต่อจากนี้ ผมขอรับประกันความหายนะของประเทศญี่ปุ่น จะเกิดขึ้นในประเทศอื่น”
ในวิดีโอ คนหนุ่มที่แอบเข้าไปในประเทศญี่ปุ่นด้วยตัวคนเดียวคนนั้น จัดการฆ่ากวาดล้างวงการใต้ดิน กับวงการศิลปะการต่อสู้ของประเทศญี่ปุ่น หนีออกมาจากการจับกุมของกลุ่มสำนักศิลปะก
