สุดท้ายผมใช้เลือดล้างครอบครัวกงปุ่น สำนักใหญ่ขวัญนินจา สำนักงานใหญ่สำนักนินจา กงปุ่นป้านฉางถูกแล้ว เทียนจ้าวเจินเหย่บาดเจ็บสาหัส ครั้งนี้ คุณก็พูดว่าผมตายแน่ คุณคิดว่าเป็นไปได้หรือ?”
“ฮูว….ฮูว…”
คำพูดของเฉินเฟิง เหมือนดั่งมีดทิ่มแทงหัวใจของเทียนจ้าวอิง ทำให้เขาโกรธจนตัวสั่น หัวใจเต้นเร็ว หายใจติดขัด พูดอะไรไม่ออกในทันใด
“ล้างคอของคุณให้สะอาดรอไว้เลย ผมจะรีบไปเอาชีวิตของคุณที่โตเกียวเดี๋ยวนี้ ฆ่าสมาชิกหลักในครอบครัวเทียนจ้าวทั้งหมด” เฉินเฟิงพูดขึ้นด้วยเสียงเข้ม
“ได้ ได้ ได้ ไอ้ลูกสำส่อน ผมจะรอคุณมาฆ่าผม” สีหน้าเทียนจ้าวอิงเต็มไปด้วยความแค้น น้ำเสียงทั้งโกรธทั้งโมโห
เขาโมโหกับท่าทีหยิ่งผยองของเฉินเฟิงอย่างมาก อยากที่จะบดเฉินเฟิงให้กลายเป็นผง เพื่อระบายความเกลียดชังในใจ แต่ในขณะเดียวกัน ก็เกิดหวาดกลัวคำพูดของเฉินเฟิงขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
เหมือนดั่งที่เฉินเฟิงพูด ถึงแม้สำนักจัานถังเสินอิ่นจะออกปฏิบัติการแล้ว วางเครือข่ายปิดล้อมไว้อย่างหนาแน่น แต่ก็ไม่สามารถรับประกันได้ว่า สำนักจัานถังเสินอิ่นจะสามารถฆ่าเฉินเฟิงให้ตายในฮอกไกโดได้ หากเฉินเฟิงหนีออกไปจากฮอกไกโดได้ แล้วหลบเข้าไปในโตเกียว หลังจากนั้นครอบครัวเทียนจ้าวก็จะต้องพบกับฝันร้าย อาจจะต้องพบกับการถูกฆ่าล้างตระกูล
ครั้งนี้เฉินเฟิงไม่ได้พูดอะไร แต่วางสาย โดดไปที่ด้านหน้าทางออกของโกดัง กดปิดมือถือ เอาวางไว้ในรถบรรทุกที่กำลังจะออกเดินทาง
