ิงถูกฆ่าหรือออกจากญี่ปุ่น ห้ามมิให้สมาชิกสำนักทุกคนออกไปข้างนอกโดยเด็ดขาด!”
“ครับ หัวหน้า！”
ชายหัวโล้นรับคำสั่งทันที นอกจากจะต้องรับผิดชอบในภารกิจของนักฆ่า และยังดูแลเกี่ยวกับชีวิตประจำวันของนักฆ่า “แต่ว่า หัวหน้า จิ่งเถียนซ่านเอ้อเมื่อวานออกไปหาผู้หญิง”
“หลังจากที่ประชุมเสร็จคุณโทรหาเขาด้วย ให้เขากลับมาที่ฐานทัพทันที！”
หลังจากพูดจบ ซานปุ่นถาวชี่หลังหันมาสนใจยี่เซียงเสวี่ยนอีกครั้ง “ยี่เซียงเสวี่ยน คุณติดตามและรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับเฉินเฟิงต่อไป รายงานให้ฉันทราบทันทีที่เขามีการเคลื่อนไหว”
“ค่ะ หัวหน้า！”
ชายหัวโล้นและยี่เซียงเสวี่ยนตอบพร้อมเพรียงกัน
“เลิกประชุม！”
ซานปุ่นถาวชี่หลังพูดแล้ว ลุกขึ้นก่อน และออกจากห้องประชุม
ยี่เซียงเสวี่ยนทั้งสี่เห็นแล้ว ต่างก็พากันแยกย้าย ชายหัวโล้นร่างใหญ่ในหมู่พวกเขากลับไปที่ห้องของเขา ทำตามคำแนะนำของซานปุ่นถาวชี่หลังทันที ได้โทรหาจิ่งเถียนซ่านเอ้อ
“คุณอยู่ที่ไหน?”เมื่อต่อสายติด ชายหัวโล้นถามด้วยน้ำเสียงทุ้ม
“ท่านจงเถียน ฉันอยู่ระหว่างทางกลับฐานทัพ มีภารกิจใหม่มอบให้ฉันเหรอ?”
“ไม่มีภารกิจ แต่หัวหน้าสั่งให้ฉันโทรแจ้งให้กลับฐานทัพทันที!”
“โอเค ท่านจงเถียน ฉันใกล้จะถึงฐานทัพแล้ว มากที่สุดก็ห้านาที”
“โอเค”
จงเถียนอิงจู้พูดแล้วก็ได้วางสายไป
“ในเมื่อไม่มีภารกิจใหม่ ทำไมหัวหน้าถึงได้ให้ฉันกลับฐานทัพด่วน?”
ได้ยินเสียงดังออกมาจากลำโพง “ตู๊ด ตู๊ด”ใบหน้าของจิ่งเถ
