หวังอยู่ประปราย กงปุ่นสองอีเป็นลูกชายคนเดียวของเขา และพละกำลังของเขาแข็งแกร่งพอ แม้ว่าจะสู้เฉินเฟิงไม่ได้ ก็น่าจะหนีไปได้
“ท่านใหญ่สองอีก็ตายแล้ว”ชายชุดดำกลืนน้ำลาย มองไปที่กงปุ่นป้านฉางแวบหนึ่ง เขารู้ว่า ข่าวนี้จะทำให้กงปุ่นป้านฉางยอมรับได้ยากมาก แต่ความจริงก็คือ หัวของกงปุ่นสองอีวางอยู่ที่ประตูห้องนั่งเล่น
“พรวด！”
ข่าวนี้ กงปุ่นป้านฉางกระอักเลือดออกมาอีกครั้ง ก็แม้แต่ผมของเขาก็ได้กลายเป็นขาวบางส่วน
“ประธาน คุณ…..ไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”อ้ายเต่าคงมองกงปุ่นป้านฉางด้วยความเป็นห่วง
แม้ว่าเธอจะไม่ใช่จอมยุทธ์ เธอก็ยังสามารถรู้สึกถึงความผันผวนของลมหายใจของกงปุ่นป้านฉาง
“ฉันไม่เป็นไร”
“โทรหาท่านใหญ่เทียนจ้าว บอกเขาว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่”
กงปุ่นป้านฉางหายใจเข้าลึกๆเฮือกหนึ่ง พยายามอย่างเต็มที่เพื่อสงบสติอารมณ์ แต่กล้ามเนื้อบ้าๆที่มุมตาของเขากลับทรยศต่อความรู้สึกที่แท้จริงของเขา
“ค่ะ ประธาน”อ้ายเต่าคงหยิบมือถือออกมา โทรหาเทียนจ้าวเจินเหย่
เป็นฐานทัพใต้ดินในโตเกียวเบย์
เทียนจ้าวเจินเหย่ในชุดสีดำกำลังนั่งไขว่ห้างอยู่ในห้องโถง เหมือนกับพระภิกษุนั่งเข้าฌานยังไงอย่างนั้น ไม่ขยับเลยสักนิด
เขาคือหัวหน้าแผนกอ้านเสินอิ่น เขายังเป็นผู้รับผิดชอบในการฆ่าเฉินเฟิง
“ท่านใหญ่ ประธานกงปุ่นโทรศัพท์มา ต้องการเรียนสายกับคุณ”จอมยุทธ์ในชุดออกรบเดินขึ้นมา เขาพูดที่ด้านหลังของเทียนจ้าวเจินเหย่ด้วยความเคารพ
ไม่ได้ตอบกลั
