ปุ่นป้านฉางด้วยสีหน้าเศร้าหมองตั้งแต่เข้ามาในฐานะ กงปุ่นป้านฉางก็ทำหน้าบึ้งตึงพูด ไม่พูดอะไร
“เรื่องนี้เป็นความผิดของฉัน ฉันประเมินความแข็งแกร่งของเจ้านั้นต่ำไป” กงปุ่นป้านฉางหายใจเข้าลึก ๆ และพูดด้วยน้ำเสียงที่ทุ้ม
“เหอะ มีประโยชน์ไหมที่จะยอมรับความผิดพลาดในตอนนี้? ท่านโสงเหย่ก็ตายไปแล้ว” ทางด้านซ้ายของชายชรา ชายในชุดกิโมโนพูดอย่างไม่พอใจ มันเป็นเวลานานเจ็ดหรือแปดปีในญี่ปุ่นที่ไม่เคยมีครอบครัวใหญ่ที่ถูกฆ่าตายหมดแบบนี้
แต่คราวนี้ เพราะเรื่องของสมาคมการค้าเชียสุ่ย ซงเต่าโสงเหย่ถูกกวาดล้างจนหมด
“ป้านฉาง อาจารย์ไม่พอใจคุณมาก” ชายชราชุดดำขมวดคิ้วและเหลือบมองไปที่กงปุ่นป้านฉาง “เขาต้องการให้คุณกำจัดเรื่องนี้ที่มีต่อจักรวรรดิโดยเร็วที่สุด”
“ขอรับ!”
กงปุ่นป้านฉางหรี่ตาลงและเขาก็รับคำสั่งทันทีด้วยความเคารพ อาจารย์ที่ชายชราสวมชุดดำเอ่ยถึงคือหัวหน้าสามของเสินอิ่นและเป็นหนึ่งในหกมหาปรมาจารย์ในญี่ปุ่น
ในสถานการณ์ที่ทั้งหัวหน้าใหญ่ของเสินอิ่นและหัวหน้าคนที่สองจำศีลไม่สามารถออกมาได้ หัวหน้าสามคือคนที่สูงสุดของเสินอิ่น!
คำพูดของเขาคือคำสั่ง!
“ครั้งนี้ เสินอิ่นจะร่วมมือกับคุณอย่างเต็มที่”
“ในด้านของทางการ หัวหน้าสามได้ออกคำสั่งแล้ว สนามบินทุกแห่งจะหยุดบิน ดินแดนทั้งหมดถูกปิดกั้นเป็นเวลาสองวัน วิธีเดียวที่เฉินเฟิงจะออกจากญี่ปุ่นได้คือทางเรือ”
“ภายในสองวันนี้ ให้กลุ่มซานโข่วและสำนักขวัญนินจาส่งสมาชิ
