คนก็ปลิวลอยออกไป
“ปัง…”
และในตอนนี้
เสียงปืนดังขึ้นอีกครั้ง
กระสุนปืนนัดที่เจ็ดของปืนพก และก็เป็นนัดสุดท้าย ถูกยิงออกไป พุ่งตรงไปยังเชียนเย่จี๋เจิ้งอีกครั้ง
ครั้งนี้ ถึงแม้เชียนเย่จี๋เจิ้งจะรู้สึกได้ถึงความอันตราย แต่ก็ไม่สามารถหลบหลีก
“พัฟ…”
เลือดสดกระเด็น ลูกกระสุนยิงทะลุหว่างคิ้วของเชียนเย่จี๋เจิ้งอย่างแม่นยำ ยิงมาจากด้านหลังศีรษะของเขา
ศิลปะการต่อสู้สูงแค่ไหน ก็กลัวลูกกระสุน
เขาถูกเฉินเฟิงยิงระเบิดสมอง
เชียนเย่จี๋เจิ้งในฐานะที่เป็นหั้วจิ้งชั้นต้นปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้อันดับต้นๆของประเทศญี่ปุ่น
เขาถูกเฉินเฟิงยิงระเบิดสมอง ตายอย่างอนาถคาที่
ศพของเขาล้มลงพื้นอย่างรุนแรง ดวงตาถึงคู่ลืมโต สีหน้าเต็มไปด้วยความตกใจและไม่พอใจ จนเมื่อสิ้นลมหายใจ เขายังไม่อยากจะเชื่อว่าตนเองจะตายด้วยฝีมือของเฉินเฟิง
ไม่เพียงเชียนเย่จี๋เจิ้งที่ตายไปแล้ว จายเถิงเหย่สุงที่มองอยู่ไกลก็ตกตะลึงตาค้างเหมือนกัน
ขาของเขาถูกกระสุนปืนยิงทะลุ ถึงแม้จะไม่ถึงแก่ชีวิต แต่เดินเหินไม่สะดวก ความสามารถในการต่อสู้ก็ลดลงอย่างมาก จึงไม่ได้ลงมือ เฝ้าดูอยู่ไกลมาตลอด
เดิมเขาเห็นว่า หลังจากที่เชียนเย่จี๋เจิ้งหลบพ้นจากการโจมตีของเฉินเฟิง เตรียมการโต้กลับที่ดุเดือด สามารถฆ่าเฉินเฟิงได้อย่างสบายมาก กลับคิดไม่ถึงว่า สุดท้ายจะตายอยู่ในมือของเฉินเฟิง
นี่…นี่เป็นไปได้อย่างไร?“
ในขณะเดียวกัน ชั้นบนสุดของชั้นสาม อิงมู่จวั่นเอินถือปืนไรเฟ
