บทที่ 560 ลักลอบเข้าไป
จายเถิงเหย่สุงเบะปาก ไม่ได้เก็บคำพูดของเชียนเย่จี๋เจิ้งมาใส่ใจ เขารู้สึกว่าเชียนเย่จี๋เจิ้งระมัดระวังจนเกินไป เฉินเฟิงจะเป็นอัจฉริยะแค่ไหน เขาก็เพิ่งบรรลุหั้วจิ้งชั้นต้น
ทว่าเขาและเชียนเย่จี๋เจิ้ง ล้วนเป็นคนเก่าคนแก่ที่อยู่ในหั้วจิ้งชั้นต้นมานานกว่าสิบปีแล้ว
อีกทั้ง นอกจากพวกเขาสองคน ด้านล่างยังมีนินจายอดฝีมือของขวัญนินจานับร้อยคน พลังระดับนี้ เพียงพอที่จะไปทำสงครามแล้ว ไม่ต้องพูดถึงแค่การรับมือจอมยุทธ์คนหนึ่ง
เวลานี้ เชียนเย่จี๋เจิ้งหยิบวิทยุสื่อสารที่ทหารใช้การเฉพาะออกมา เขาพูดเสียงเคร่งขรึม：“บอกคนของพวกนาย ทำตัวตื่นเข้าไว้ อย่าประมาทเด็ดขาด ถ้าเจออะไร ให้รีบรายงานทันที！”
“ครับ มหาปรมาจารย์เชียนเย่！”
ปลายสายของวิทยุสื่อสาร มีเสียงขานรับด้วยความเคารพนับถือ
ในเวลาเดียวกัน บนภูเขาแห่งหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลจากสวนสนุก เฉินเฟิงยืนอยู่บนต้นไม้ หยิบกล้องส่องทางไกลสำหรับกลางคืนออกมา มองดูสวนสนุกอย่างละเอียด
กล้องส่องทางไกลนี้เขาเอามาจากบอดี้การ์ดของซงเต่าโสงเหย่
นอกเหนือจากนั้น เขายังเอาปืนมาด้วยอีกสองกระบอก
เขารู้จากปากของซงเต่าโสงเหย่ แผนการฆ่าถูกจัดขึ้นที่นี่ แต่รายละเอียดของแผนการเป็นยังไง ซงเต่าโสงเหย่เองก็ไม่รู้——เขาไม่ใช่คนที่รับผิดชอบที่เกิดเหตุ
หื้ม?
อย่างรวดเร็ว เฉินเฟิงเห็นเงาของคนที่นั่งอยู่ในห้องโดยสารของชิงช้าสวรรค์ ไม่ได้มีแค่คนเดียว
การสังเกตเห็นนี้ ทำให
