บทที่ 542 สองหมื่นล้านหยวน
“แต่ว่า พวกเขาไม่มาด้วยตนเอง ทว่าพวกเขาสามารถส่งลูกศิษย์ของพวกเขามาได้ นายต้องป้องกันตัวเอาไว้” หวังเฉียนพูดเตือน
เฉินเฟิงพยักหน้า ข้อนี้เขาเองก็คิดเหมือนกัน
ถึงแม้เป็นไปไม่ได้ที่สองคนนี้จะมาหาเรื่องเขาถึงหวาเซี่ย แต่การส่งลูกศิษย์ประจำสำนักมานั้นไม่ใช่ปัญหา
แต่ลูกศิษย์ประจำสำนักที่ส่งมานั้นต้องคิดพิจารณาเสียหน่อย อันดับแรกไม่สามารถส่งคนที่ความสามารถต่ำมา ต่ำกว่าระดับหั้วจิ้งไม่ต้องคิดให้มากแล้ว มากี่คน เขาก็ฆ่ากี่คน
ระดับหั้วจิ้งขึ้นไป หั้วจิ้งชั้นต้นถือว่ายังมีความเสี่ยง มีความเป็นไปได้ว่าจะเป็นหัวจิ้งชั้นกลางและหัวจิ้งชั้นสุด
แต่จอมยุทธ์ระดับนี้ มีจำนวนน้อยมาก
แม้จะเป็นสำนักศิลปะการต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของประเทศญี่ปุ่น เสินอิ่น ก็หาจอมยุทธ์ระดับหัวจิ้งชั้นสุดได้แค่ไม่กี่คน
แต่ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นเรื่องในอนาคต เขายังไม่จำเป็นต้องคิดมากเรื่องพวกนี้ชั่วคราว
การประลองที่ดึงดูดสายตาของผู้คนทั้งสองประเทศจบลงเหมือนอย่างในละคร
คืนวันนั้น เฉินเฟิงขึ้นเฮลิคอปเตอร์กลับไปหวาเซี่ยพร้อมกับก่วนหนานเทียน
หวางหงอี้ถูกกุมตัวส่งกลับไป สหพันธ์สงครามและสหพันธ์บูโดร่วมมือกันกลายเป็นกลุ่มตรวจสอบ ส่งคนมารับผิดชอบเรื่องของหวางหงอี้โดยเฉพาะ
หลังจากที่เพิ้งเย้นฟาง หวางซือหยวนและหลี่สื้อผิงทั้งสามคนตื่นขึ้นมานั้น ถูกสอบปากคำไปรอบหนึ่ง ผลสอบปากคำเป็นไปตามที่เฉินเฟิงคาดเอาไว้ ทั้งส
