ได้น่ากลัว
หวาเซี่ยมีจอมยุทธ์ระดับหัวจิ้งนับรอยคน
แต่สิ่งที่น่ากลัวที่สุดก็คือ หั้งจิ้งที่มีโอกาสบรรลุเป็นมหาปรมาจารย์แห่งบูโด！
วงการศิลปะการต่อสู้ของหวาเซี่ยและวงการศิลปะการต่อสู้ของประเทศญี่ปุ่นเหมือนน้ำกับไฟ วงการศิลปะการต่อสู้ของหวาเซี่ยมีมหาปรมาจารย์แห่งบูโดเพิ่มขึ้นมาหนึ่งคน สำหรับวงการศิลปะการต่อสู้ของประเทศญี่ปุ่น ถือเป็นภัยพิบัติ
เซียวกั่วจงในตอนนั้นก็เป็นแบบนี้ หลังจากการต่อสู้ในยุคมืดแล้วนั้น เขาได้บรรลุกลายเป็นมหาปรมาจารย์แห่งบูโด หลังจากนั้น เขาก็ได้ฆ่าสำนักสูงสุงของวงการศิลปะการต่อสู้ในประเทศญี่ปุ่น——เสินอิ่น
หลังจากการต่อสู้ในครั้งนั้น เขาฆ่าเสินอิ่นจนต้องปิดประตู ทำให้วงการศิลปะการต่อสู้ของประเทศญี่ปุ่น ฆ่าจนแบ่งออกเป็นหลายระดับ
วันนี้ มีโอกาสที่หวาเซี่ยจะมีเซียวกั่วจงคนที่สอง
วงการศิลปะการต่อสู้ในประเทศญี่ปุ่นต้องไม่ยอมให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นแน่นอน ดังนั้น พวกเขามีโอกาสที่จะส่งจอมยุทธ์ฝีมือดีมาฆ่าเฉินเฟิง
ระหว่างอยู่ที่เกาะมุ๋ยลายขณะกลับหวาเซี่ย ถือเป็นโอกาสที่ดี
“ไม่มีครับ” เฉินเฟิงส่ายหน้า แล้วพูดขึ้น：“มีท่านผู้อาวุโสก่วนอยู่ด้วย พวกเขาไม่กล้าทำอะไรผมหรอก นอกจากว่าพวกเขาจะส่งระดับมหาปรมาจารย์แห่งบูโดมา”
“มหาปรมาจารย์แห่งบูโด?” ฉู่ยี่เฟยคลายยิ้ม มหาปรมาจารย์แห่งบูโดไม่ใช่ผักกาดขาวเสียหน่อย ประเทศญี่ปุ่นจะส่งมาได้ยังไง
“จริงด้วย พี่ใหญ่ฉู่ ของเอาได้หรือยังครับ?”
