ังดังกรอด แววตาปรากฏไฟโทสะลุกโชนตลอดเวลา
แพ้แล้ว!
ครั้งนี้แพ้หมดรูปแล้ว!
ถึงเขาไม่อยากจะยอมรับ แต่ไม่อาจปฏิเสธได้ว่าครั้งนี้สมาคมการค้าเชียสุ่ยแพ้อย่างหมดรูปจริงๆ
เสียอัจฉริยะไปหลายคนยังไม่ว่า เงินพนันสองแสนล้านและสมบัติสองชิ้นนั่นก็ไม่ได้มา
เสียทั้งขึ้นทั้งล่องจริงๆ
ทั้งหมดนี่เป็นเพราะเฉินเฟิงคนเดียว!
“เช่นนั้นก็ให้เสี่ยวซู๋ประกาศผลเถอะ” ก่วนหนานเทียนสั่งการอย่างเสียดาย ตอนแรกยังวางแผนจะให้เฉินเฟิงจัดการอัจฉริยะของประเทศญี่ปุ่นอีกสักสองคน แต่คิดไม่ถึงว่ากงปุ่นป้านฉางจะ ‘รู้ทัน’แบบนี้
เสี่ยวซู๋ที่ก่วนหนานเทียนพูดถึงก็คือผู้ตัดสินวัยกลางคนนั่นเอง
เมื่อได้ยินว่ากุงเปุ่นป้านฉางยอมแพ้ สีหน้าของเสี่ยวซู๋ก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจ
สมาคมการค้าจงไห่และสมาคมการค้าเชียสุ่ยจัดการต่อสู้มาเจ็ดครั้งแล้ว ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ประกาศยอมแพ้ทั้งที่ยังไม่จบการแข่งขัน
“การต่อสู้ในครั้งนี้จบลงเพียงเท่านี้ ฝ่ายที่ได้รับชัยชนะในครั้งนี้คือ–สมาคมการค้าจงไห่!”
เสี่ยวซู๋ประกาศผลเสียงสูงด้วยสีหน้าประหลาดใจ
ฉับพลันด้านล่างเวทีก็เกิดเสียงอื้ออึงทันที
“หมายความว่ายังไง? ยังเหลืออีกสองสนามไม่ใช่หรือ?ทำไมจู่ๆก็จบการแข่งขันแล้วล่ะ?”
“เหมือนว่าทางสมาคมการค้าเชียสุ่ยจะยอมแพ้ก่อน”
“ยอมแพ้ก่อนงั้นหรือ?!”
ทั้งสนามมีเสียงดังอื้ออึงดังขึ้นอีกครั้ง สามสิบห้าปีที่ผ่านมาสมาคมการค้าจงไห่และสมาคมการค้าเชียสุ่ยจัดการต่อสู้ไปแล
