งถูกจัดอยู่ในระดับ C ซึ่งก็คือระดับต่ำสุดนั่นเอง
จางเทียนเซอจัดอยู่ในระดับ A
หวังเฉียนจัดอยู่ในระดับ S ซึ่งเป็นคู่ต่อสู้ระดับสูงสุดเพียงคนเดียวของสมาคมการค้าจงไห่
ส่วนเฉินเฟิงนั้น……
ระดับที่กงปุ่นป้านฉางจัดให้ก็คือไม่ทราบ
ไม่ทราบในที่นี้ไม่ได้หมายความว่าเฉินเฟิงด้อยกว่าหวังเฉียน ทว่ากงปุ่นป้านฉางไม่ทราบเลยว่าความสามารถของเฉินเฟิงอยู่ในระดับไหน แต่หลังจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนที่ผ่านมา กงปุ่นป้านฉางมั่นใจแล้วว่าระดับของเฉินเฟิงอย่างต่ำก็อยู่ในระดับ S
เมื่อเทียบกับหวังเฉียนเฉินเฟิงมีแต่จะแกร่งกว่าแน่นอน!
“ทั้งสองท่านเริ่มได้”
ผู้ตัดสินวัยกลางคนกวาดสายตามองเฉินเฟิงและเยาวชนตัวเตี้ยแวบหนึ่ง
เขาเพิ่งเอ่ยจบเยาวชนตัวเตี้ยก็เริ่มขยับตัวก่อน
มีดสั้นสองเล่มในมือเขาพุ่งเข้าหาคอหอยรวดเร็วราวกับลูกธนู แค่ท่าแรกก็เอาถึงตายแล้ว!
“เก่งมาก”
ด้านล่างเวที จางเทียนเซอมีสีหน้าดุดัน ถึงแม้จะห่างกันไกลสิบกว่าเมตร เขาก็สามารถสัมผัสได้ถึงพลังที่น่ากลัวจากมีดทั้งสองเล่มของเยาวชนตัวเตี้ย
“เจ้านั่นทำไมถึงไม่ขยับตัวเลย คงไม่ใช่ตกใจจนช็อกไปแล้วนะ?” หูฉี่ซิงเอ่ยขึ้นอย่างย่ามใจ มีดสั้นของเยาวชนตัวเตี้ยอยู่ห่างจากเฉินเฟิงแค่ประมาณสามเมตรแล้ว ทว่าเฉินเฟิงยังยืนโง่ๆอยู่ที่เดิม หลบก็ไม่หลบ
หวังเฉียนขมวดคิ้วเข้าหากัน ระยะห่างสามเมตรควรจะหลบได้แล้ว
เฉินเฟิงไม่หลบเพราะมั่นใจว่าไม่ต้องหลบ?หรือว่าไม่รู้จะหลบยังไง?
ใ
