ดยการบอกว่าเรื่องนี้ทางสมาคมการค้าจงไห่แต่งเรื่องขึ้นมาเอง เพื่อใส่ร้ายสมาคมการค้าเชียสุ่ย
“เรื่องวันนี้เป็นความผิดของผมเอง” หลังจากเงียบไปสักพัก ก่วนหนานเทียนเอ่ยเสียงต่ำ คำพูดนี้ของเขาแน่นอนว่าบอกกับเฉินเฟิง
เฉิงเฟิงรีบค้อมตัวเคารพทันที “ไม่หรอกครับ เรื่องในวันนี้สาเหตุหลักเป็นเพราะผมชะล่าใจเกินไป ไม่เกี่ยวกับท่านผู้อาวุโสก่วนหรอกครับ”
ก่วนหนานเทียนโบกมือปฏิเสธ “ผมไม่ใช่คนผลักความรับผิดชอบ หากเป็นความรับผิดชอบของผม ผมก็ยอมรับ”
“ก่อนการต่อสู้ระหว่างสองสมาคมการค้าในครั้งนี้ ทางสหพันธ์บูโดใหญ่ก็คาดเดาไว้อยู่แล้วว่าทางสมาคมการค้าเชียสุ่ยจะเล่นสกปรก ดังนั้นพวกเขาเลยมอบหมายให้ผมมาดูแลสถานการณ์เพื่อความปลอดภัยของพวกคุณ”
“แต่ที่ผมคิดไม่ถึงก็คือทางสมาคมการค้าเชียสุ่ยจะลงมือใต้จมูกของผม!” พูดถึงเรื่องนี้ก่วนหนานเทียนก็อดที่จะสบถในลำคอไม่ได้ จนอากาศของบริเวณนั้นราวกับถูกแช่แข็ง
“เรื่องนี้สักวันผมจะให้คำอธิบายแก่คุณ”
“นี่คือยาถอนพิษ ยานี้สามารถถอนพิษนานาชนิดของใต้หล้านี้ได้ ไม่ว่านักฆ่าพวกนั้นจะใช้ยาพิษอะไร ยานี้ก็สามารถถอนพิษได้ คุณกินยานี่สิ” ก่วนหนานเทียนเอ่ยและจู่ๆในมือก็ปรากฏยาลูกกลอนสีขาวหนึ่งเม็ด
บริเวณด้านหลัง คนของทางสหพันธ์บูโดหลายคนก็มองด้วยความอิจฉาที่ก่วนหนานเทียนถึงกับให้ยาถอนพิษที่เป็นยาวิเศษแก่เฉินเฟิง
