เขาชกออกไปราวกับระเบิดก่อนจะเริ่มต่อสู้กับสี่คนนั้น
ภายใต้ฤทธิ์ยาพิษ แน่นอนว่าเฉินเฟิงในขั้นหั้วจิ้งชั้นต้นไม่สามารถแสดงความสามารถได้อย่างเต็มที่
ความสามารถของเฉินเฟิงในตอนนี้เทียบได้กับขั้นอ้านจิ้งชั้นสุดเท่านั้น
อ้านจิ้งชั้นสุดแต่ต้องต่อกรกับอ้านจิ้งชั้นกลางสี่คนก็ถือว่ากินแรงพอสมควร
ทว่าแต่ก็แค่กินแรงเท่านั้น
ในเวลาอันรวดเร็ว เฉินเฟิงก็เป็นฝ่ายได้เปรียบ
คนชุดดำทั้งสี่คนถูกเฉินเฟิงเอาคืนจนกระอักเลือดไม่หยุด
ขณะนั้นเองก็มีคนชุดดำคนหนึ่งพุ่งเป้าไปที่หวางหงอี้ ราวกับกับต้องการเอาหวางหงอี้มาเป็นตัวประกันเพื่อข่มขู่เฉินเฟิง
“รนหาที่ตาย!”
สีหน้าของเฉินเฟิงเย็นยะเยือก เดินหน้าไปหนึ่งก้าวเพื่อที่จะช่วยเหลือ
ทว่าคนชุดดำอีกสามคนก็ล้อมเขาไว้
“แก……แกจะทำอะไร?!”
เมื่อเห็นคนชุดดำพุ่งเข้ามา หวางหงอี้ก็ตกใจกลัวจนถอยหลังไปสองก้าว
ก่อนที่เขาจะหยิบขวดเหล้าบนโต๊ะแล้วโยนไปทางคนชุดดำ
“เพล้ง”
ขวดเหล้าแตกกระจายทว่าไม่ได้เป็นอุปสรรคแก่คนชุดดำเลยสักนิด
มันจับคอเสื้อของหวางหงอี้ ก่อนจะมันบีบคอหวางหงอี้แล้วยกร่างของเขาขึ้นราวกับยกไก่ตัวเล็กๆ
ขณะเดียวกันก็แสยะยิ้มใส่เฉินเฟิง “หยุด! ถ้าแกขยับ ไอ้นี่ตาย!”
