บทที่ 529 หักแม่น้ำ
ในเวลาเดียวกัน สถานที่ที่พวกเขาปะทะกันมีลมพลังวนเป็นวงกลมรายล้อม ประหนึ่งเกิดพายุไต้ฝุ่นเข้าฟาดฟันพร้อมทั้งฉีกดินและพื้นโคลนเป็นผุยผง
เพี๊ยะ!
เพี๊ยะ!
เพี๊ยะ!
จากนั้นแรงสะท้อนอันน่ากลัวทำชายร่างผอมสะท้านถอยไปสามก้าวติด ทุกย่างก้าวหหนักแน่น พื้นดินใต้เท้าแตกออกเป็นเสี่ยงๆ จนเหลือรอบเท้าสามคู่ติดแน่นบนพื้น
มือขวาของชายร่างผอมเหมือนโดนไฟดูด สั่นสะท้านไม่หยุด แผลเริ่มปริแตก เลือดไหลนอง
นอกจากนี้แล้ว เลือดลมในร่างเขาปั่นป่วนสุดๆ ชีพจรทั่วทั้งร่างโดนสั่นสะเทือนเจ็บปวดจนได้รับบาดเจ็บภายในแน่แล้ว
พอกลับมาดูหวังเฉียน กลับยืนนิ่ง สองเท้าประหนึ่งตอกเหล็กหมุดปักไว้ที่พื้น ไม่ขยับเลยสักนิด
พอเห็นฉากนี้แล้ว บรรดาจอมยุทธ์สมาคมการค้าจงไห่พากันถอนหายใจโล่งอก
ถึงหวังเฉียนจะได้รับบาดเจ็บ แต่ฝีมือเขาก็เห็นๆกันอยู่
ระหว่างที่ทุกคนกำลังคิด ชายหนุ่มร่างผอมเริ่มขยับตัวอีกครั้ง
ครั้งนี้เขาเร็วยิ่งกว่าครั้งก่อนอีก!
และเร็วจนจอมยุทธ์มากมายด้านล่างเวทีมองตามเงาร่างเขาไม่ทัน!
ปึ้ง!
ปึ้ง!
ปึ้ง!
หมัดเหล็กของชายร่างผอมพุ่งเข้าหาหวังเฉียนไม่หยุดราวพายุฝนโหมกระหน่ำ พลังในร่างเขาผสานลงไปในหมัด ระดมใส่ร่างหวังเฉียนไม่ยั้งแบบฟรีๆ
เริ่มแรก หวังเฉียนยังถือกระบี่กันไว้
แต่ไม่นานหวังเฉียนก็เริ่มเหนื่อย
เดิมทีเขาได้รับบาดเจ็บภายใน ตอนขึ้นเวที เขาใช้พลังฝืนกดบาดแผลภายในไว้ แต่เพราะความกดดันที่ชายร่างผอมใส