อมยุทธ์หลายคนเดินเข้ามา
พอเห็นกงปุ่นสองอี จอมยุทธ์ของฝั่งสมาคมการคี้ยสุ่ยก็พากันโค้งคำนับอย่างเคารพ: “ประธานสมาคม!”
กงปุ่นสองอีผงกหัวเล็กน้อย พลางมองไปที่ศพของซานฉีหนึ่งครั้ง สีหน้าพลันเคร่งเครียดขึ้นมาทันที: “นี่มันเรื่องอะไรกัน?”
“ประธานครับ หวังเฉียนของทางหวาเซี่ยนั่นเก่งมากจริงๆ ศิษย์นักบุญมีดกับซานฉีทำอะไรเขาไม่ได้เลย…” มีคนหนึ่งทำใจกล้าพูดออกมา แผนเดิมของสมาคมการค้าเชียสุ่ยคือ อาศัยศิษย์นักบุญมีดไปทำให้กำลังของหวังเฉียนถอยลง พอกำลังอ่อนลงได้ที่แล้ว ซานฉีค่อยขึ้นเวที
ด้วยฝีมือของซานฉี ต่อให้เขาไม่สามารถเอาชนะหวังเฉียนได้ เขาก็อาศัยลักษณะเด่นของเลี่ยนถี่ทำให้หวังเฉียนใช้พลังและแรงกายจนหมดสิ้นได้ ถึงตอนนั้นหวังเฉียนก็จะกลายเป็นปลาที่นอนแบบบนเขียง หลังจากซานฉี ให้จอมยุทธ์คนไหนก็ได้ของสมาคมการค้าเชียสุ่ยขึ้นไป ก็จะจัดการหวังเฉียนได้อย่างง่ายดาย ขอเพียงหวังเฉียนแพ้ การประลองครั้งนี้ก็จะรู้ผลโดยไม่ต้องเดา สมาคมการค้าเชียสุ่ยชนะแน่
แต่ไม่คิดเลยว่า ศิษย์นักบุญมีดและซานฉีสองคนไม่ได้ทำร้ายหวังเฉียนใดๆได้เลยด้วยซ้ำ
“ใครขึ้นประลองคนต่อไป?”
กงปุ่นสองอีถามเสียงขรึม
“จิ่วจิ่งถึงซิวครับ”
“เอายาอินหยางสองเม็ดไปให้เขา” กงปุ่สองอีบอก
ยาอินหยาง?
จอมยุทธ์มากมายสีหน้าเปลี่ยนไปตามๆกัน ยาอินหยาง ทำไมหยิบออกมาเร็วขนาดนี้ล่ะ?
“เจ้านาย ยาอินหยางคืออะไรคะ?”
พอเห็นสีหน้าหวาดกลัวของจอมยุทธ์มากมาย หลิ่วซวนอ
