ี่สิบห้าปี เอาแค่อายุ ก็น้อยกว่าจายเถิงจวั่นจู้อย่างน้อยสามสี่ปีแล้ว
แต่ตอนนี้บนเวที จางเทียนเซอกลับดูเหนือกว่าจายเถิงจวั่นจู้
จากกระบวนท่ากระบี่ของจางเทียนเซอ ความได้เปรียบของพลังภูเขาหลงหู่ถูกแสดงออกมาไม่หยุด
มีดสั้นสองเล่มของจายเถิงจวั่นจู้ถึงจะตวัดไปมาประหนึ่งเต้นรำ แต่พลังในตัวเขากลับไม่ได้ดูยิ่งใหญ่เท่าของจางเทียนเซอ
จางเทียนเซอเป็นศิษย์ภูเขาหลงหู่ เริ่มฝึกฝนวิชาหลงหู่ที่เป็นวิชาลับสุดยอดของวงการศิลปะการต่อสู้ พลังในตัวเขาไม่เพียงบริสุทธิ์ ยังเพิ่มขึ้นไม่หยุด ภายในเวลาสั้นๆ จายเถิงจวั่นจู้ยังสู้กับเขาแบบไม่รู้ใครได้เปรียบเสียเปรียบได้
แต่ถ้าเวลามากขึ้น ความได้เปรียบในพลังของจางเทียนเซอจะยิ่งแสดงออกมา
เทียบกันแล้ว พลังในตัวจายเถิงจวั่นจู้กลับดูด้อยไปถนัดตา
สามนาทีผ่านไป ทั้งคู่ประมือกันไปหลายร้อยกระบวนท่าแล้ว
จางเทียนเซอในตอนนี้ สีหน้าแดงระเรื่อเหมือนเดิม ไม่เห็นแววเหน็ดเหนื่อยเลย
ส่วนสีหน้าของจายเถิงจวั่นจู้กลับเริ่มซีดขาวลงเรื่อยๆ เขาหอบหายใจ ความเร็วของมีดสั้นเริ่มแผ่วลงไปมาก
“ศิษย์พี่จางจะชนะแล้ว” หวู่เหวินเชี่ยนตัดสินอย่างตื่นเต้น สำหรับจายเถิงจวั่นจู้ เธอเกลียดเขามาก ดังนั้นพอเห็นจางเทียนเซอทำท่าจะชนะ เธอถึงดีใจอย่างมาก
“ดูท่าจะไม่ง่ายขนาดนั้น…” เฉินเฟิงขมวดคิ้ว พูดเสียงเบาออกมา
ไม่ใช่เขาดูถูกจางเทียนเซอ ฝีมือที่จางเทียนเซอแสดงออกมาในตอนนี้เก่งมากจริงๆ
แต่ฝีมือที่จายเถิง
