ลักษณะที่โหดร้ายเอาไว้ก่อน เรื่องฆ่าคนนั้น ก็ต้องไม่ลดน้อยไปด้วย
เมื่อครู่ ถ้าไม่ใช่เขาใช้พลังภายในออกมาตอนสำคัญนั้น จนทำให้มีดสั้นของจายเถิงจวั่นจู้หักเหทิศทาง งั้นตอนนี้ เห้อซงก็คงกลายเป็นศพไปแล้ว
“กลับไปกันก่อนเถอะ”
ฉู่ยี่เฟยถอนหายใจ การเดิมพันประลองฝีมือในวันนี้ตั้งแต่ต้นจนจบ ใช้เวลาไม่ถึงห้านาทีด้วยซ้ำ
ผลลัพธ์ที่ได้แต่อดทนก็ความทรมานเอาไว้ไม่อยู่ จนทำให้คนในสมาคมการค้าจงไห่วุ่นวายไปทั่ว
พรุ่งนี้จายเถิงจวั่นจู้ก็ต้องขึ้นไปบนเวที ถึงแม้ว่าจางเทียนเซอจะเก่งกาจ แต่เขาก็ไม่มั่นใจ100เปอร์เซ็นต์ที่จะทำให้จายเถิงจวั่นจู้แพ้ได้
ถอยกลับมาคิดหลายตลบแล้ว ถึงแม้ว่าเขาต่อสู้แล้วแพ้จายเถิงจวั่นจู้ สภาพของเขาก็คงไม่สามารถต่อสู้กับคู่แข่งคนต่อไปได้
ทุกคนต่างหนักใจและเดินกลับไปยังวิลล่า
ทว่าท่านเต๋าชิงเย้นด้านมาทางด้านหน้าของก่วนหนานเทียน พลางกล่าวอย่างด้วยความเคารพ “ขอบคุณท่านอาจารย์อาก่วนที่ช่วยเหลือ ชีวิตลูกศิษย์น้อย”
“ขอบคุณข้าทำไม?” ก่วนหนานเทียนมองท่านเต๋าชิงเย้นด้วยอาการแปลกใจ
ท่านเต๋าชิงเย้นตกใจมาก
ราวกับรู้ว่าท่านเต๋าชิงเย้นกำลังคิดอะไรอยู่เช่นนั้น ก่วนหนานเทียนส่ายหน้าไปมา “ช่วยชีวิตลูกศิษย์ของท่าน ไม่ใช่ข้าหรอก”
“ช่วยชีวิตลูกศิษย์ของท่าน เป็นคนอื่น”
“คนอื่นหรือ?!” ท่านเต๋าชิงเย้นตกตะลึงไปชั่วขณะ คำพูดนี้หมายความว่าอย่างไร?
ในเวลานั้นนอกจากก่วนหนานเทียนแล้ว จะยังมีใครที่มีความสามารถผล
