หน้าอกของหูฉี่ซิง
แรงมหาศาลที่กระแทกเข้าหา หูฉี่ซิงรู้สึกว่าตนเองเหมือนโดนรถบรรทุกที่กำลังขับเคลื่อนอยู่พุ่งเข้าชน ทั้งตัวมันควบคุมไม่ได้จนลอยกระเด็นออกไป
“ปึง”
หูฉี่ซิงชนกับมุมของเวทีอย่างรุนแรง จนกระอักเลือดออกมา
แถมจายเถิงจวั่นจู้ยังไม่คิดจะปล่อยหูฉี่ซิงเลย หลังจากกระตุกยิ้มแล้ว เขาก็หายตัว วินาทีต่อมา เขาก็มาอยู่ตรงหน้าหูฉี่ซิงแล้ว
พร้อมทั้งมองจากที่สูงลงมาที่หูฉี่ซิง จากนั้นก็ตั้งท่าตะบันหน้า!
สีหน้าของหูฉี่ซิงมีแต่ความหวาดกลัว ภายใต้กำปั้นที่กำลังจะพุ่งเข้าหานั้น เขาก็ไม่คิดอะไรอีกแล้วจนพูดออกมา “ฉันยอมแพ้!”
กำปั้นเหล็กของอันจายเถิงจวั่นจู้หยุดห่างจากสันจมูกของหูฉี่ซิงไปสามเซนติเมตรได้
มุมปากของเขากระตุกรอยยิ้มอันเย็นชา แต่ถ้าหูฉี่ซิงคิดจะพูดยอมแพ้ช้าไปครึ่งวินาทีเดียว หมัดของเขานี้ ก็คงทำลายใบหน้าของหูฉี่ซิงจนแหละละเอียด
“หึ ไอ้คนไร้ค่า!” จายเถิงจวั่นจู้ฮึมฮัมในลำคอ จากนั้นก็ดึงกำปั้นกลับไป
ส่วนใบหน้าของหูฉี่ซิง ขาวซีดยิ่งกว่าแผ่นกระดาษอีก ขอสองข้างอ่อนแรงสั่นเทาจนควบคุมไม่ได้
อีกนิด อีกนิดเดียว เขาก็จะตายแล้ว!
“การเดิมพันประลองฝีมือในยกที่หนึ่ง จายเถิงจวั่นจู้ ชนะ! หูฉีซิง แพ้!”
หลังจากมีเสียงตัดสินอย่างไร้อารมณ์ดังขึ้น
ด้านล่างเวที สีหน้าของทุกคนในสมาคมการค้าจงไห่ต่างดูไม่ได้ทั้งสิ้น
ถึงแม้ว่าจะรู้ตั้งแต่แรกว่าหูฉี่ซิงจะแพ้ แต่ไม่คิดเลยว่า หูฉี่ซิงจะแพ้ได้ไร้ค่าซะขนาดนี้
แ
