ไม่ได้สนใจที่ผู้ชมกำลังพูดคุยกันอยู่ เฉินเฟิงเดินตามผู้ชมของทางสมาคมจงไห่ กลับไปที่เขตชุมชนวิลล่า
ในห้องโถงของวิลล่า
จอมยุทธ์ที่เข้าร่วมการประลองฝีมือในครั้งทั้งหมดสิบคนก็มากันครบ
นอกจากใบหน้าของหูฉี่ซิงที่ดูลำบากใจเอามาก ส่วนคนอื่นๆ สีหน้ายังคงเป็นปกติ
หลายนาทีผ่านไป ฉู่ยี่เฟยกับวังโฉงหยางก็เดินเข้ามา
“ลำดับการขึ้นเวทีและหมายเลขในการจับฉลากของทุกคนก็ออกมาแล้ว” ฉู่ยี่เฟยยิ้มให้พร้อมยกกระดาษสีแดง บนกระดาษสีแดงมีชื่อของตนเองและคู่ต่อสู้เขียนกำกับเอาไว้
“การเดิมพันในวันนี้ ผู้โชคดีที่ขึ้นเวทีท่านแรก เขาต้องต่อสู้กับจายเถิงจวั่นจู้”
จากนั้นก็เอากระดาษสีแดงยื่นด้านหน้าและด้านหลังให้ทุกคนดู ฉู่ยี่เฟยเบนสายตามาทางหูฉี่ซิง
“พี่ฉู่ สามารถเอาเลขฉลากของฉันกับศิษย์พี่จางเปลี่ยนกันได้ไหม? ฉันไม่ใช่คู่ต่อสู้ของจายเถิงจวั่นจู้ ถ้าเป็นศิษย์พี่จางแล้วละก็…เขาขึ้นเวที มี8ถึง9ใน10เปอร์เซ็นต์ที่เขาสามารถชนะจายเถิงจวั่นจู้ได้อย่างดี” เมื่อเห็นว่าทุกคนมองมาทางตนเอง ใบหน้าของหูฉี่ซิงก็ฉีกยิ้มให้ จากนั้นสีหน้าก็ค่อยๆ ยิ้ม
เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ไม่สนใจที่จะไม่รักษาภาพพจน์เอาไว้ เขามั่นใจว่าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของจายเถิงจวั่นจู้ มีความเป็นไปได้มากว่า เขาลงมือประลองยุทธ์กับจายเถิงจวั่นจู้แค่สิบท่าก็เอาไม่อยู่แล้ว
