นนั้นมีสีดำสิบลูก สีขาวสิบลูก
“ท่านผู้อาวุโสก่วน”
เมื่อยกถาดไม้มาอยู่ตรงหน้าชายชราที่ตัวสูงใหญ่แล้ว เจ้าหน้าที่ของสหพันธ์บูโดก็ก้มหัวโค้งคำนับให้
ชายชราตัวสูงใหญ่ไม่ได้ยื่นมือออกไปรับถาดไม้นั้นไว้ แต่เบนสายตามาทางจอมยุทธ์หั้วจิ้งของญี่ปุ่นทั้งสามคนที่อยู่ห่างไปหลายเมตร “กงปุ่น มาตรวจสอบสักหน่อยเถอะ”
“ไม่ต้องแล้ว เริ่มเลยดีกว่า” หนึ่งในจอมยุทธ์หั้วจิ้งของญี่ปุ่นคนหนึ่งเป็นคนพูดออกมา
ในลูกบอลยี่สิบลูกถือเป็นฉลาก ก่อนหน้านี้ครึ่งชั่วโมงเขากับก่วนหนานเทียนเป็นคนปิดผนึกเป็นอย่างดี บนลูกบอลฉลากนี้ยังมีพลังภายในของเขาอยู่ การที่พลังภายในไม่โดนคนทำอะไร นั่นก็หมายความว่าลูกบอลฉลากพวกนี้ไม่มีคนทำอะไรไว้
“ตกลง”
ก่วนหนานเทียนพยักหน้าให้ จากนั้นก็มองถาดไม้บนมือเจ้าหน้าที่ของสหพันธ์บูโด แล้วพูดว่า “งั้นจะพูดเรื่องกฎให้พวกเขาฟังสักหน่อยเถอะ”
“ครับ ท่านผู้อาวุโสก่วน” เจ้าหน้าที่สหพันธ์บูโดคนนั้นก้มหัวอย่างเคารพ จากนั้น เขาก็หันตัวกลับไป มองทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ แล้วพูดว่า “การฉลากจะเริ่มขึ้นแล้ว”
“ก่อนจะมีการจับฉลากกันนั้น ฉันของพูดเรื่องกฎในการจับฉลากให้ทุกคนได้รับทราบ”
“ตามที่ทุกท่านเห็น ที่นี่มีลูกบอลอยู่ยี่สิบลูก สีดำสิบลูก สีขาวสิบลูก”
“ฉลากลูกบอลสีดำทุกลูกจะเขียนตัวเลยหนึ่งเลขเอาไว้ ก็คือเลข 1-10ไว้ด้านในทุกลูก สีขาวก็เช่นเดียวกัน”