บทที่ 513 เจ้าหน้าที่ของสหพันธ์บูโด
“ไม่ล่ะ อาหวาง ฉันกินข้าวเย็นมาแล้ว พวกคุณทานกันเถอะ” เฉินเฟิงยิ้มให้ พร้อมทั้งปฏิเสธคำเชื้อเชิญของหวางหงอี้อย่างมีมารยาท เพราะว่าตอนนี้เขามีเรื่องเร่งด่วนต้องไปตามหัวตัววังโฉงหยาง ส่วนเรื่องที่ต้องกินข้าวกับหวางหงอี้นั้น ต่อไปมีเวลามี เวลาไหนก็กินได้
เมื่อเห็นว่าเฉินเฟิงเอาแต่ปฏิเสธ หวางหงอี้ก็ไม่กดดันต่อ เขายิ้มให้ แล้วพูดว่า “งั้นดี คราวหน้าพวกเราค่อยมากินข้าวด้วยกัน”
“ใช่ คราวหน้า เราค่อยหาเวลามากินข้าวด้วยกัน”
หลี่สื้อผิวรีบพูดเสริม ในเวลานี้หวางซือหยวนอยู่ในสภาวะใกล้จะระเบิดเต็มทนแล้ว สายตาที่เธอมองมาทางเฉินเฟิงคือการมองอย่างกินเลือดกินเนื้อต้องการที่จะฆ่าคน ถ้าให้เธอต้องมานั่งกินข้าวกับเฉินเฟิงด้วย งั้นไม่แน่เธอก็ทำเรื่องอะไรบางอย่าง….
หลังจากที่บ้านของหวางหงอี้ไปแล้ว หัวคิ้วของเฉินเฟิงก็ขมวดไว้แน่นไม่คลายลง
เมื่อครู่หวางซือหยวนจ้องเขาด้วยสายตากินเลือดกินเนื้อนั้นเขาก็เห็นชัด
แต่ว่า…
หวางซือหยวนจำเป็นต้องมาเกลียดเขาขนาดนี้ไหม?
ครั้งที่แล้วที่คฤหาสน์ฉู่ ตนเองก็ไม่ได้ทำอะไรกับเธอนี่?
หลังจากส่ายหน้าไปมา เฉินเฟิงก็ไม่ได้คิดเรื่องพวกนี้ต่อ พลันเริ่มสนใจตามหาร่องรอยเบาะแสของวังโฉงหยางบนชายหาดต่อไป
จนเวลาสี่ทุ่มกว่าแล้ว เฉินเฟิงก็ยังไม่เห็นวังโฉงหยางเลย
หลังจากถอนหายใจเฮือกใหญ่ เฉินเฟิงก็ยอมล้มเลิกในการตามหา จากนั้นก็หันตัวมุ่งหน้ากลับไปที่โรงแร
