เวลานั้นเอง กงปุ่นสองอีที่เอาแต่เงียบมาตลอดโบกมือไปมาทันที
เวลานั้น วัยรุ่นสองคนที่ใส่ชุดซามูไรก็เดินเข้ามา พร้อมทั้งยืนกั้นข้างหน้าเพิ้งเย้นฟาง
หลังจากที่สองหนุ่มที่ใส่ชุดซามูไรตีหน้าขรึมออกมานั้น สีหน้าที่ภายนอกดูแข็งกร้าวแต่ภายในกลับอ่อนแอของเพิ้งเย้นฟางขึ้นมา “พวกแกทำอะไร?! อยากจะทำร้ายคนหรือยังไง?!”
“ฉันขอเตือนพวกแกเอาไว้ ฉันเป็นคนของหวาเซี่ย พวกแกกล้าลงมือกับฉัน หวาเซี่ยคงไม่ปล่อยพวกแกไปง่ายๆ แน่!”
“คุณผู้หญิงท่านนี้ คนหวาเซี่ยทำผิด ก็ไม่ต้องออกมารับผิดชอบความผิดนี้เหรอ?” กงปุ่นสองอีเอ่ยปากพูด เขาพูดภาษาที่เน้นย้ำทุกถ้อยคำ ถ้าไม่ใช่ว่าร่างกายกำลังใส่ชุดกิโมโนอยู่ เกรงว่ามีคนบอกว่าเขาเป็นคนหวาเซี่ยก็ต้องมีคนเชื่อแน่ๆ
“คนหวาเซี่ยทำผิด ย่อมต้องออกมารับโทษตามความผิดนั้น” เวลานี้ หวางหงอี้ลุกขึ้นยืน พร้อมทั้งพูดเสียงเข้ม
เขามองไปที่กงปุ่นสองอี แล้วพูดว่า “คุณกงปุ่น อันดับแรก เรื่องที่ภรรยาของผมเดินชนกำไลของคุณ ผมต้องขอโทษด้วย”
“อีกเรื่องถ้ากำไลของคุณกงปุ่นเป็นกำไลหยกมรกตจักรพรรดิแล้ว ไม่ว่าจะราคาสักกี่มากน้อย ผมจะยินดีชดใช้ค่าเสียหายตามจริงทั้งหมดให้คุณกงปุ่นเอง ขอให้คุณกงปุ่นอย่างได้กังวลใจไปเลย”
“จ่ายค่าเสียหายตามจริง?!” เมื่อได้ยินคำพูดนี้ สีหน้าของเพิ้งเย้นฟางเปลี่ยนไปจากเดิมทันที พร้อมทั้งรีบดึงมือของหวางหงอี้มาอีกทาง แล้วใช้เสียงกระซิบพูด “หงอี้ นี่คุณบ้าไปแล้วเหรอ กำไลของคน
