บทที่ 504 คนบ้ากาม
“คุณมาเที่ยวคนเดียวเหรอคะ?” ในขณะที่เฉินเฟิงกำลังสอดส่องมองหาร่างคุ้นตาที่ว่า ก็มีเสียงอ่อนหวานดังขึ้นข้างหู
เฉินเฟิงจึงหันกลับไปมองในทันทีและพบกับหญิงสาวแต่งหน้าจัดคนหนึ่ง
หญิงสาวคนนี้แต่งตัวเซ็กซี่มาก ช่วงบนสวมเสื้อกล้ามเอวลอย ช่วงล่างสวมกางเกงขาสั้นเสมอหู สีฟ้านอกจากเสื้อผ้าสองชิ้นนี้แล้วก็ไม่มีอย่างอื่นอีก
ภายใต้แสงไฟ ผิวขาวดุจหิมะของหญิงสาวจึงโดดเด่นมาก ขาเรียวยาวทั้งสองข้างนั่นยิ่งดึงดูดสายตา
ถึงแม้ว่าหญิงสาวตรงหน้าจะเซ็กซี่เผ็ดร้อนขนาดไหน ทว่าเฉินเฟิงปรายตามองแวบเดียวก็หมดซึ่งความสนใจ
เมื่อเห็นเฉินเฟิงไม่พูดอะไรแล้วเดินจากไป หญิงสาวเริ่มร้อนใจจึงคว้าแขนของเฉินเฟิงไว้ก่อนเอ่ย “อยากรู้จักคุณได้ไหมคะ? ฉันชื่อหลิ่วซวนค่ะ”
“ค่ำคืนที่ยาวนานแบบนี้คุณมาคนเดียวก็ไม่สนุกสิคะ……ให้เสี่ยวซวนอยู่เป็นเพื่อนคุณดีกว่า”
หญิงสาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงอันยั่วยวนพลางขยับร่างกายตัวเองเข้าหาอีกฝ่าย แม้แต่หน้าอกนุ่มนิ่มนั่นก็เริ่มถูไถเข้ากับลำตัวของเฉินเฟิง
สำหรับการกระทำนี้ปฏิกิริยาของเฉินเฟิงนั้นเรียบเฉยทว่ารุนแรงมาก เขาโพล่งออกมาแค่คำเดียว
“ออกไป!”
เฉินเฟิงเอ่ยขึ้นพลางผลักตัวหญิงสาวเซ็กซี่ออกไปให้พ้นตัว
เมื่อถูกเฉินเฟิงผลักตัวออก หญิงสาวก็ทั้งโกรธทั้งโมโห เมื่อเห็นว่าสายตาของคนรอบข้างมองมายังตัวเอง หญิงสาวก็กัดฟันตัดสินใจที่จะทำอะไรบางอย่าง
เธอกรีดร้องออกมา “ช่วยด้วยค่ะ จับคนบ้ากามที
