องสาวๆทั้งหมดก็ว่าได้ แต่เสี้ยเมิ่งเหยากลับกล้าปฏิเสธการเชื้อเชิญของฉินหมิง นี่ไม่เรียกว่าไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง จะเรียกว่าอะไรล่ะ?
“เธอหูหนวกหรือไง?! ฉันบอกให้ยกเหล้ากลับไป!”
เสี้ยเมิ่งเหยาน้ำเสียงเย็นเยียบลงทันที ต่อให้เธอเป็นคนอารมณ์ดีแค่ไหน ก็รับไม่ได้กับท่าทีพนักงานสาวสวยคนนี้
“ยกเหล้ากลับไปเถอะ เธอไม่ชอบดื่มเหล้า” ตอนนี้เฉินเฟิงพูดเสียบเรียบ เมื่อกี้ที่เขาไม่ลุกขึ้นห้ามตอนแรก เพราะตอนนี้เขาไม่ได้เป็นสามีเสี้ยเมิ่งเหยา ดังนั้นถ้าเสี้ยเมิ่งเหยาไม่แสดงท่าที เขาก็เอ่ยปากไม่ได้
แต่ตอนนี้เสี้ยเมิ่งเหยาแสดงท่าทีแล้ว เขาก็ไม่มีอะไรต้องกลัวอีก
“เธอไม่ชอบดื่มเหล้า?”
พนักงานสาวสวยขมวดคิ้วมองเฉินเฟิง เธอดูไม่ออกว่าเฉินเฟิงเป็นอะไรกับเสี้ยเมิ่งเหยา จะบอกว่าเป็นแฟนกัน ก็ไม่ได้ดูสนิทสนมเหมือนแฟนกัน แต่ถ้าบอกเป็นเพื่อนธรรมดา ก็เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่…
แต่ไม่ว่าจะเป็นแบบไหน ก็ไม่อยู่ในขอบเขตที่เธอต้องสนใจ
คนที่ต้องสนใจคือฉินหมิง
ต่อให้ทั้งคู่เป็นแฟนกันจริงๆ ฉินหมิงก็มีวิธีแย่งจากเฉินเฟิงมาได้
