บทที่ 476 ศิษย์พี่หวัง
“แหะๆ พี่ พี่พูดถูกแล้วครับ ต่อไปผมจะเอาใจพี่นะ” หวู่เหวินโป๋ยิ้มแหะๆ พี่สาวของเขานี่โง่ได้โล่เลย ตู้ไห่อิงพูดซ่อนความนัยชัดขนาดนี้ เธอกลับฟังไม่ออก
แต่ฟังไม่ออกก็ดี ถ้าฟังออกจริง เธอคงจะคิดทำเรื่องอะไรวุ่นๆออกมาแน่
“ค่อยยังชั่วหน่อย” หวู่เหวินเชี่ยนพยักหน้าอย่างพอใจ เธอทำท่าเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ และมองไปทางตู้ไห่อิง: “ลุงอิง ศิษย์พี่หวังมาพรุ่งนี้ล่ะสิ?”
“ใช่ครับ หวังเฉียนมาพรุ่งนี้” ตู้ไห่อิงผลกหัวเล็กน้อย
หวู่เหวินเชี่ยนกลอกตาไปมา จู่ๆก็พูดขึ้น: “ลุงอิง ลุงว่า ถ้าฉันให้ศิษย์พี่หวังไปจัดการหมอนั่น ศิษย์พี่หวังจะรับปากไหม?”
“คุณหนู ไม่ได้เด็ดขาดนะครับ!” พอเห็นหวู่เหวินเชี่ยนเบนเป้าหมายไปที่หวังเฉียน ตู้ไห่อิงร้อนรนขึ้นมาทันที
หวังเฉียนเป็นอัจฉริยาของมหาปรมาจารย์ด้านกระบี่ที่ร้อยปีจะมีสักคน ตอนนี้เขาพึ่งอายุยี่สิบหกปี แต่แดนของเขากลับไปถึงระดับปลายอ้านจิ้งแล้ว ขาดอีกแค่ก้าวเดียวก็จะเข้าขั้นหั้วจิ้งกลายเป็นปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้
ถ้าเขาสามารถเข้าขั้นปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้ก่อนอายุยี่สิบแปดปี เขาจะเป็นปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้ที่อายุน้อยที่สุดของวงการศิลปะการต่อสู้หวาเซี่ยเลยทีเดียว!
ไม่ต้องสงสัยเลย หวังเฉียนเป็นของล้ำค่าของมหาปรมาจารย์ด้านกระบี่ที่ใหญ่ที่สุด!และเป็นยอดคนในหมู่อัจฉริยาของมหาปรมาจารย์ด้านกระบี่ด้วย!
หวู่เหวินเชี่ยนคิดจะใช้หวังเฉียน เท่ากับจะหาเรื
