บทที่470 คือเฉินเฟิง
เธอไม่เข้าใจ ทำไมหลี่สื้อผิงต้องทำเรื่องบ้าๆแบบนี้ด้วย เธอเป็นแฟนของหลี่สื้อผิง ทำไมหลี่สื้อผิงต้องยกเธอให้ผู้ชายคนอื่นด้วย
“ผม……ผมหวังดีกับคุณ”
หลี่สื้อผิงพูดออกมาอย่างหน้าด้านๆ เรื่องมาถึงขั้นนี้ เรื่องบางเรื่องก็ไม่สามารถปิดบังได้แล้ว
“หวังดีกับฉัน?” หวางซือหยวนกระตุกยิ้มมุมปากด้วยความเย้ยหยัน：“ยกฉันให้ผู้ชายคนอื่นแบบนี้ เรียกว่าหวังดีกับฉัน?”
“หลี่สื้อผิง ทำไมก่อนหน้านี้ฉันถึงไม่รู้ว่า คุณมันหน้าด้านมมกขนาดนี้?”
“ซือหยวน ผม…..”
“พูดออกมาเถอะ เมื่อคืนผู้ชายที่นอนกับฉันเป็นใคร? ซงเต่าเฟิงหรือว่าหลี่อี้? หรือว่าทั้งสองคน?” หวางซือหยวนถามด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก เมื่อคืนหลังจากหลี่สื้อผิงออกไป จู่ๆเขาก็ชวนเธอดื่ม เวลานั้น คนที่เขาสามารถพบเจอ ไม่มีใครอื่นนอกจากสองคนนี้
เมื่อได้ยินหวางซือหยวนพูดชื่อสองชื่อนี้ออกมา หลี่สื้อผิงเหงื่อแตกทันที เขารีบพูดปฏิเสธ ：“ไม่ใช่พวกเขา”
“แล้วเป็นใคร?” หวางซือหยวนยังคงทำหน้าเย็นชาเหมือนเดิม
“คือเฉินเฟิง!” ดวงตาของหลี่สื้อผิงกลอกไปมา สมองของเขามีชื่อหนึ่งโปล่ออกมา
“เฉินเฟิง？！”
เมื่อได้ยินชื่อเฉินเฟิง สีหน้าของหวางซือหยวนเปลี่ยนไปทันที
“ใช่ คือเขา！”
หลี่สื้อผิงรีบพูดใส่ร้ายคนอื่น เวลานี้ มีเพียงแค่โยนขี้ให้เฉินเฟิงเท่านั้น จึงจะสามารถทำให้หลี่อี้และซงเต่าเฟิงรอด
ถ้าเขาพูดความจริงออกมา หวางซือหยวนต้องไปหาเรื่องหลี่อี้และซงเต่าเฟิงอย่
