ายซงเต่าพอใจก็ดีแล้วครับ” หลี่อี้หัวเราะแห้งๆ ขอแค่รับใช้ปรนนิบัติซงเต่าเฟิงได้ดี ชีวิตของเขาวันข้างหน้าที่เมืองจงไห่ อยากได้ลมก็ได้ลม อยากได้ฝนก็ได้ฝน
“ทางด้านแฟนของเธอ จัดการเรียบร้อยดีไหม?”
ซงเต่าเฟิงถาม สำหรับหลี่สื้อผิง เป็นผู้ชายเหมือนกัน เขารู้สึกดูถูกเป็นอย่างมาก
แต่เรื่องดูถูกก็ส่วนเรื่องดูถูก ถึงอย่างไรเขาก็นอนกับหวางซือหยวนต่อหน้าหลี่สื้อผิง ต้องมั่นใจว่าไม่มีข้อผิดพลาด
“จัดการเรียบร้อยดีครับๆ คุณวางใจได้” หลี่อี้รีบพูด
นิสัยของหลี่สื้อผิง เขาเดาทุกอย่างออกแต่แรกแล้ว ด้านนอกดูสวยงาม แต่ด้านในเป็นแค่คนกระจอก
“เยี่ยม” ซงเต่าเฟิงพยักหน้าด้วยความพอใจ จากนั้นเดินกลับเข้าไปที่ห้องของตนเอง
เมื่อเห็นซงเต่าเฟิงเดินเข้าไปในห้องของตนเอง หลี่อี้หยิบโทรศัพท์ออกมา กำลังจะเรียกหลี่สื้อผิงกลับมา
แต่พิมพ์ข้อความไปได้ครึ่งหนึ่ง หลี่อี้กลับได้ยินเสียงดังขึ้นจากในห้อง
