บทที่ 464 แฟนหนุ่มของฉู่ชีงฉือ
หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง หวู่เหวินโป๋ปรากฏตัวขึ้นมาในย่านคนรวยอีกย่านหนึ่งของเมืองจงไห่
เมื่อเทียบกับวิลล่าตุงกง ย่านคนรวยแห่งนี้ตกแต่งได้เรียบง่ายมากกว่า
แต่ระบบรักษาความปลอดภัยของที่นี่ ดีกว่าระบบรักษาความปลอดภัยของวิลล่าตุงกงไม่ต่ำกว่าสิบเท่า
ลำพังแค่จุดเฝ้ายามนอกวิลล่า ก็มีมากว่าสิบจุด
หลังจากเข้าประตูหลักของวิลล่า จะมีจุดเฝ้ายามหนึ่งจุดทุกสามก้าว นกหวีดทุกห้าก้าว
จุดเฝ้ายามที่มีนกหวีดนั้นตรงบริเวณเอวของยาม เห็นได้ชัดว่ามีปืนแนบเอาไว้
ที่นี่คือค่ายของหวู่เหวินเฉิงยิง ปกติแล้ว ที่แห่งนี้เป็นทั้งสำนักงานและบ้านของหวู่เหวินเฉิงยิง
ถึงแม้จะเป็นลูกชายแท้ๆของหวู่เหวินเฉิงยิง แต่หวู่เหวินโป๋เข้ามาที่นี่ ต้องได้รับการตรวจสอบเป็นระดับขั้นตอน ตรวจค้นตัว เมื่อมั่นใจว่าหวู่เหวินโป๋ไม่ได้พกสิ่งของที่เป็นอันตราย ถึงจะปล่อยให้หวู่เหวินโป๋เข้าไป
“พ่อครับ”
หลังจากเดินเข้ามาในห้องรับแขก ท่าทีของหวู่เหวินโป๋ดูมีความเคารพนับถือขึ้นมาไม่น้อย ปกติตอนอยู่ด้านนอก เขาจะเป็นคนที่กร่างและอวดดี แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าพ่อ เขากลับเชื่องเสียยิ่งกว่าสัตว์เลี้ยง
“นั่ง”
หวู่เหวินเฉิงยิงปรายตามองหวู่เหวินโป๋ แล้วพูดเสียงเรียบ
หลังจากหวู่เหวินโป๋นั่งลงบนโซฟา หวู่เหวินเฉิงยิงพูดขึ้นอีก ：“บนโต๊ะมีเอกสาร ดูเอาเอง”
“ครับ พ่อ” หวู่เหวินโป๋พยักหน้าด้วยความเชื่อฟัง ตามด้วยหยิบเอกสารบนโต๊ะขึ้น
