บทที่ 463 ภาพที่น่าตกใจ
ท่าทีของเฉินเฟิงตอนให้รถหรูมูลค่าสิบล้านหยวนกับหลี่เล่ออย่างไม่กระพริบตานั้น ทำให้คนที่อยู่ในเหตุการณ์ตกใจเป็นอย่างมาก
หลังจากพากันตกใจ ก็เป็นความอิจฉา
ไม่มีใครคาดคิด เฉินเฟิงจะใจกว้างแบบนี้ ดูแล้วเขากับหลี่เล่อ เป็นแค่เพื่อนทั่วไปเท่านั้น แต่สุดท้ายกลับยกรถหรูมูลค่าสิบล้านหยวนให้ง่ายๆ
“เรื่องรถก็จบไปแล้ว”
เวลานี้ เฉินเฟิงพูดเสียงเรียบ
เมื่อได้ยินเฉินเฟิงพูดแบบนี้ หวู่เหวินโป๋ที่เพิ่งจะโล่งอก ทว่าคิดไม่ถึง เฉินเฟิงกลับพูดเสริม：“ต่อจากนี้พวกเรามาคุยกัน เรื่องที่แกส่งนักฆ่ามาฆ่าฉันดีกว่า”
“นัก……นักฆ่า…….”
ลิ้นของหวู่เหวินโป๋พันกันไปหมด เขาแทบจะร้องไห้ออกมาอยู่แล้ว นึกว่ารถยนต์คันเดียวสามารถทำให้เฉินเฟิงหายโมโหได้เสียอีก แต่คิดไม่ถึง เฉินเฟิงยังคงผูกใจเจ็บเรื่องนักฆ่า
“เฟิง…….พี่เฟิง พี่มีที่อยู่หรือยังครับ?” หวู่เหวินโป๋อดทนกับความเจ็บปวดแล้วเอ่ยถาม
“หืม?” เฉินเฟิงขมวดคิ้วเป็นปม
“พี่ว่าวิลล่าของผมเป็นยังไงครับ?” หวู่เหวินโป๋ถามต่อ เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว คงต้องฝากความหวังเอาไว้ที่ วิลล่าตุงกงเบอร์18ของเขา ที่จะทำให้เฉินเฟิงหายโมโห
เมื่อได้ยินหวู่เหวินโป๋ถามแบบนี้ สีหน้าของเฉินเฟิงก็แปลกใจขึ้นมาทันที เหมือนว่าหวู่เหวินโป๋จะเข้าใจเขาผิด อันที่จริงความหมายของเขาคืออยากจะบอกให้หวู่เหวินโป๋ว่าหลังจากนี้รับปากว่าจะไม่ยุ่งกับเขาอีก
ทว่าคิดไม่ถึง หวู่เหวินโป๋เข้าใจความ
