“สตรีที่ยิ่งงดงาม ก็ยิ่งหลอกลวงเก่งโดยแท้…”
เมื่อมองเห็นหลิวซิ่นในชาตินี้ต้องประสบชะตาถูกอวี้ซู่เจินวางยาพิษ สุดท้ายถูกนางใช้เคล็ดบำเพ็ญคู่ดูดกลืนจนแห้งเหี่ยว ในใจของลวี่หยางก็รู้สึกสะใจยิ่งนัก
บังอาจมาทำร้ายข้าในชาติที่สอง…
ถัดจากนั้น ลวี่หยางหันไปมองอวี้ซู่เจิน ไม่ได้เผยตัว แต่ร่ายเคล็ดพรางตา สับเปลี่ยนธงหมื่นวิญญาณออกมาแทน
ส่วนคัมภีร์เต๋าบรรพกาลลวี่หยางยังคงเหลือไว้ให้แก่อวี้ซู่เจิน เพียงแต่ลบเนื้อหาที่เกี่ยวกับธงหมื่นวิญญาณทิ้งไป แล้วแทนที่ด้วยวิชาลักฟ้าล่วงชะตาผลก็เป็นไปตามคาด เมื่ออวี้ซู่เจินเห็นเคล็ดบำเพ็ญคู่นี้ พลันถูกดึงดูดแทบจะทันที
“วิชาลักฟ้าล่วงชะตา…เพียงแค่บำเพ็ญคู่กับผู้อื่น ก็สามารถแย่งชิงทั้งการบำเพ็ญและชะตาพลังของอีกฝ่าย…”
เพียงเห็นอวี้ซู่เจินดวงตาลุกวาว เปิดอ่านเคล็ดลับวิชาลักฟ้าล่วงชะตา ก็พลันรู้สึกว่าคัมภีร์นี้ประหนึ่งถูกสร้างขึ้นมาเพื่อนางโดยเฉพาะ
คิดถึงเพียงเท่านี้ ความทะเยอทะยานในใจของอวี้ซู่เจินก็พุ่งสูงอย่างฉับพลัน
หากจะกล่าวว่าก่อนหน้านี้เป็นเพียงนางมีปณิธานที่จะบำเพ็ญเซียนเพื่อชีวิตอมตะ แต่กลับมิทราบว่าจะสามารถบรรลุได้อย่างไร เช่นนั้นบัดนี้นางก็ได้ค้นพบวิธีการแล้ว
ท้ายที่สุด สำหรับอวี้ซู่เจินแล้ว การล่อลวงบุรุษนั้นง่ายกว่าการบำเพ็ญมากนัก
ด้วยพรสวรรค์เพียงเท่านี้ นางพำนักในหอหรรษามายาวนานก็ยังฝ่าทะลุเพียงขั้นรวมลมปราณชั้นแรก แม้สิ้นอายุก็เกรงว่าได้เพียงขั