บทที่ 456 การเดิมพันสองแสนล้าน
“คุณเฉิน คนอย่างฉัน นิสัยตรงๆ ไม่พูดอ้อมไปอ้อมมา ดังนั้นมีเรื่องอะไร ก็จะพูดตรงๆ กับคุณเลย” ฉู่ยี่เฟยยิ้มให้พร้อมทั้งพูดตรงๆ อย่างยินดี
“พี่ฉู่พูดได้เลย”
“วันนี้ที่ให้ชีงฉือเรียกคุณมาที่นี่ มีอยู่สองเรื่อง” ฉู่ยี่เฟยพูดกระแอมในลำคอ
“เรื่องแรก ขอบคุณที่คุณช่วยชีวิตชีงฉือที่สถานีรถไฟหลายวันก่อน”
“คุณเป็นคนช่วยชีวิตชีงฉือเอาไว้ พวกเราตระกูลฉู่ทุกคน ต่างจดจำฝังใจ ตั้งแต่นี้ต่อไป คุณจะเป็นผู้มีบุญคุณกับตระกูลฉู่ของพวกเรา ต่อไปวันข้างหน้า หากคุณมีเรื่องติดขัดอันใด สามารถมาให้พวกเราตระกูลฉู่ช่วยเหลือ ถ้าเราช่วยได้ พวกเรายินดีจะช่วย ถ้าช่วยไม่ได้ ยังไงพวกเราก็จะช่วยอย่างสุดกำลัง!” สีหน้าฉู่ยี่เฟยพูดอย่างเคร่งขรึม
สีหน้าของเฉินเฟิงก็ดูเป็นงานเป็นการ “พี่ฉู่คุณก็เกรงใจเกินไปแล้ว การที่ฉันช่วยชีงฉือนั้น แค่ช่วยไปตามสภาพเท่านั้นเอง ไม่ได้คิดที่จะต้องการสิ่งใดจากทางตระกูลฉู่เลย…”
ฉู่ยี่เฟยโบกมือปฏิเสธ “คุณเฉินเฟิง อย่าพูดแบบนั้น คุณคงไม่ทราบว่า ชีงฉือสำหรับพวกเราตระกูลฉู่แล้ว มีความหมายอื่นๆอยู่ เธอไม่แค่เป็นหัวใจหลักของคุณปู่ และเป็นไข่มุกเม็ดงามของพวกเราทุกคนในตระกูลฉู่”
“ถ้าในวันนั้นเธอเกิดเสียชีวิตที่เมืองชางโจว ตระกูลฉู่ของพวกเรา คงต้องใช้อำนาจที่มีของพวกเราทั้งตระกูลล้างแค้นให้เธอ ณ เวลานั้น เมืองจงไห่ก็จะอาบไปด้วยเลือดไหลนองไปทั่ว”
“แน่นอนว่า ตระกูลฉู่ของพว
