วม พลางกระซิบพูดออกมา
“เยี่ยม~”
หลังจากที่หลี่อี้พูดจบ ชายหนุ่มอ้วนท้วมก็พยักหน้าให้ สีหน้าแววตาดูเข้าใจความหมายทันที
“คุณฉู่ วันนี้คุณ สวยมาก”
ชายหนุ่มเตี้ยอ้วนท้วมเดินเอามือไพล่หลังแล้วมายืนตรงด้านหน้าฉู่ชีงฉือนั้น จากนั้นก็พูดคำชมเป็นภาษาจีนอันคล่องแคล่ว ถึงแม้ว่าส่วนสูงของเขานั้นจะเตี้ยกว่าแค่ส่วนหัวของฉู่ชีงฉือก็ตาม แต่ว่าในเวลานั้น รัศมีแรงดึงดูดของเขาก็ไม่ได้พ่ายแพ้แก่ฉู่ชีงฉือเลยสักนิด
คิ้วเรียวยาวของฉู่ชีงฉือไม่แสดงอาการหัวคิ้วขมวดเลยสักนิด ไม่รู้ว่าเพราะใด แววตาของคุณชายซงเต่า มันทำให้เธอไม่สบายใจเอาเสียเลย ทว่าถึงแม้ว่าจะไม่สบายใจ แค่มารยาทก็ยังคงต้องมีอยู่เช่นเดิม
“ขอบคุณคำชมของคุณชายซงเต่า” ฉู่ชีงฉือยิ้มให้เล็กน้อย ถือว่าเป็นการตอบรับให้แล้ว
เดิมที่คิดว่าซงเต่าเฟิงจะขอตัวไปก่อน แต่ว่าใครจะไปรู้ว่า ซงเต่าเฟิงรีบกวักมือ จากนั้นก็รับกุญแจมาจากมือของหลี่อี้ที่อยู่ด้านหลังของเขา
หลังจากที่ซงเต่าเฟิงหันหลังกลับไปนั้น ก็เอากุญแจยื่นให้ฉู่ชีงฉือ “คุณฉู่ วันนี้เป็นวันเกิดของคุณ ผมมาไม่ทันบอกกล่าว ไม่ได้เตรียมของขวัญล่วงหน้าไว้ก่อน ดังนั้นก็เลยให้ที่บ้านส่งเรือสำราญลำหนึ่งมากให้ หวังว่าคุณฉู่คงไม่รังเกียจ”
เรือสำราญลำหนึ่ง?!
ถึงแม้ว่าภาษาจีนของซงเต่าเฟิงจะพูดได้อย่างคล่องแคล่ว ทว่าท่ามกลางผู้คนที่อยู่ในงานยังไม่เข้าใจความหมายของซงเต่าเฟิงอยู่ดี
ซงเต่าเฟิง ให้เรือสำราญเป็นของขวัญ
