นอกเบ้า
“ใช่ ตระกูลเฉินยันเจียงน่ะแหละ” จ้าวเชียนชิวพูดอย่างเหนื่อยใจ หวาเซี่ยมีตระกูลเฉินเป็นร้อยเป็นพัน แต่ที่สามารถทำให้คนระดับพวกเขาหวั่นเกรงได้ ก็มีแค่ตระกูลเฉินของยันเจียงเท่านั้น
ตระกูลเฉินที่เคยมีมหาปรมาจารย์สองคนนั้นแหละ
“เจ้าโง่!”
“โง่สิ้นดี!”
“ทำไมแกต้องยุ่งกับตระกูลเฉินนั่นด้วย?! แกรู้ไหมว่าตระกูลเฉินหมายถึงอะไรสำหรับพวกเรา?!” เงาดำตะคอกเสียงกร้าว ดวงตาแดงก่ำดุจเลือด
หน้าอกเขาพองฟู เห็นได้ชัดว่าโกรธจนถึงขีดสุด ก่อนนี้ที่ได้ยินจ้าวเชียนชิวบอกว่าไปหาเรื่องหั้วจิ้ง ถึงเขาจะโกรธ แต่ยังพอมีสติเหลืออยู่ แต่ตอนี้พอได้ยินว่าหั้วจิ้งที่จ้าวเชียนชิวไปหาเรื่องเป็นคนของตระกูลเฉิน เขาขาดสติแล้ว
“คุณอย่าพึ่งใจร้อน ฟังผมก่อนสิ” จ้าวเชียนชิวขมวดคิ้ว “เจ้านั่นเป็นคนตระกูลเฉินจริง แต่ความสัมพันธ์ของเขากับตระกูลเฉินไม่ใช่แบบที่คุณคิด”
“หมายความว่ายังไง?” เงาดำมองหน้าจ้าวเชียนชิวอย่างงุนงง
“เขาเป็นลูกนอกสมรส ไม่ได้รับการยอมรับที่ตระกูลเฉิน ตอนนี้มีคนไม่น้อยในตระกูลเฉินที่อยากให้เขาตาย” จ้าวเชียนชิวพูดเสียงขรึม ถ้าเฉินเฟิงได้รับการยอมรับในตระกูล เป็นคนตระกูลเฉินอย่างแท้จริง งั้นครั้งนี้เจ้าสำนักจินเจี่ยจงอย่างเขาคงต้องตายเป็นเพื่อนซุนฉู่แน่
เพราะมีแต่ทางนี้ถึงจะบรรเทาความโกรธของตระกูลเฉินได้
น่าเสียดายที่เฉินเฟิงไม่ใช่ เฉินเฟิงเป็นแค่ลูกนอกสมรสคนหนึ่ง แถมเขายังมีเรื่องกับคนในตระกูลไปกว่าครึ
