บทที่ 425 เจ้าสามหวงทะลวงตอนนอนหลับ
“ขอประทานโทษ? ” เซียวรั่วรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย ท่าทีของผู้จัดการหวงนี้ ต้องต้อยต่ำขนาดนี้เลยหรอ ทำไมถึงทำอย่างกับตัวเองเป็นปีศาจที่บ้าอำนาจล่ะ
“คุณเซียว คุณเฉิน ก่อนหน้านี้ผมก็ถูกก่วนฉู่อี้นั้นข่มขู่ เลยทำท่าทีที่โง่เขลาแบบนั้น คุณเซียว คุณเฉิน พวกคุณสองคนเป็นบุคคลใหญ่คนโตก็ย่อมมีใจที่กว้างขวาง ได้โปรดเห็นแก่ผมที่ยังต้องเลี้ยงคนแก่และเด็ก อภัยให้ผมสักครั้งเถอะ ผมสัญญา วันข้างหน้าจะไม่…….” ผู้จัดการหวงพูดไปๆ น้ำเสียงก็เคล้าด้วยอาการร้องไห้
เซียวรั่วจึงทำตัวไม่ถูกทันที เธอเพิ่งจะได้สติกลับมา ผู้จัดการหวงทำแบบนี้ คือกลัวว่าเฉินเฟิงจะเอาเรื่องที่ก่อนหน้านี้เขาให้บอร์ดี้การ์ดเจียงหมั่นโล๋ลงไม้ลงมือ กลัวว่าเฉินเฟิงจะคิดบัญชีกับเขาทีหลัง
“พอเถอะๆ ผู้จัดการหวง อย่าพูดอีกเลย ฉันไม่เช็คบิลก็ได้ พอใจหรือยัง? ” เซียวรั่วขัดจังหวะผู้จัดการหวงอย่างประหม่าเล็กน้อย เธอกลัวว่าถ้าปล่อยให้ผู้จัดการหวงพูดต่อไป เขาที่เป็นผู้ชายคนหนึ่ง เกรงว่าคงจะร้องไห้ออกมาแน่นอน
“ขอบคุณคุณเซียวมากครับ! ”
“ขอบคุณคุณเฉินมากครับ! ”
ผู้จัดการเซียวรู้สึกดีใจจนจะร้องไห้ ความหมายคำพูดนี้ของเซียวรั่วชัดเจนมาก ว่าจะไม่เอาเรื่องเขา
นี่มันมีความหมายว่า ภัยครั้งนี้ เขาหลุดพ้นแล้ว
ภายในหนึ่งนาทีสั้นๆ ผู้จัดการหวงก็ทำสีหน้าที่เปลี่ยนเหมือนกำลังเล่นละคร เขาเปลี่ยนสีหน้าไปหลายแบบ ทุกอย่างที่เกิดขึ้
