วนฉู่อี้ แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าความกังวลของเขาไม่จำเป็นซะแล้ว เพราะก่วนฉู่อี้ให้ความเคารพเขามาก
เขารู้สึกชอบใจเป็นอย่างมาก
หลังวางสายลง ก่วนฉู่อี้หันมองไปที่เฉินเฟิง สีหน้าของเขาทั้งตื่นเต้นและถมึงทึง “ไอ้เบื้อก คุณชายไป๋อยู่ใต้ตึกนี้แล้ว นายเตรียมตัวตายได้เลย!”
เฉินเฟิงยิ้มจาง ๆ “จริงเหรอ? ผมรออยู่นะ”
“คุณชายไป๋?”
“คุณชายไป๋คือใคร?”
เมื่อเทียบกับเฉินเฟิงที่ยังคงนิ่งเฉยอยู่ ในห้องนั้นเริ่มมีคนรู้สึกคาใจขึ้นมาแล้ว
อย่างไรก็ตามท่าทีที่ประจบสอพลอของก่วนฉู่อี้ก่อนหน้านี้ทุกคนก็ได้เห็นกันหมด
คนที่ก่วนฉู่อี้ให้เกียรติขนาดนี้ต้องไม่ใช่คนธรรมดาแน่
แล้วเขาคือใครกันแน่?
“คุณชายไป๋? คงไม่ใช่ลูกชายของไป๋เสี้ยวเทียนพ่อค้าอัญมณีคนนั้นหรอกนะ?!” ทันใดนั้นก็มีคนตะโกนพูดขึ้นด้วยความตกใจ
บรรยากาศในห้องวุ่นวายขึ้นมาทันที
“ลูกชายของพ่อค้าอัญมณีไป๋เสี้ยวเทียน?! เป็นไปได้ไง?!”
“ทำไมถึงเป็นไปไม่ได้ล่ะ? ถึงแม้ในจงไห่จะมีคนนามสกุลไป๋มากมาย แต่คนที่ทำให้ก่วนฉู่อี้คุณชายแห่งเมืองเจียงตงคนนี้ให้เกียรติได้ถึงขนาดนี้เกรงว่าจะมีเพียงไป๋เหวินซั่วคนเดียวเท่านั้น”
“แต่ต่อให้เป็นเรื่องจริงก็ตาม แล้วก่วนฉู่อี้มีคุณสมบัติอะไรถึงไปรู้จักคน ๆ นั้นได้?” หลายคนยังสงสัยและรู้สึกว่าก่วนฉู่อี้ไม่มีคุณสมบัติที่จะรู้จักไป๋เหวินซั่วด้วยซ้ำ
ผู้จัดการหวงก็ประหลาดใจเช่นกัน เขารู้จักชื่อเสียงของไป๋เหวินซั่วดี แต่เขาก็ยังสงสัยว่าก่วนฉู
