นั้น เวลานี้ ประตูห้องอาหารถูกใครบางคนเตะจนเปิดออก
ชายหนุ่มที่เนื้อตัวเต็มไปด้วยกลิ่นเหล้าหึ่งเดินเข้ามา
“เพื่อนๆ ต่อเลย ฉันดื่มได้……” ชายหนุ่มที่เนื้อตัวเต็มไปด้วยกลิ่นเหล้า เดินมาทางเซียวรั่ว ในเวลาเดียวกันก็เอาแต่พูดพล่ามไม่รู้ความ เห็นได้ชัดว่าเขาเมาหนักมาก
เซียวรั่วขมวดคิ้วเป็นปม ชายหนุ่มคนนี้ดื่มจนเมาหนัก เดินเข้ามาผิดห้อง
เซียวรั่วอ้าปาก ขณะที่เธอกำลังจะร้องเรียกพนักงาน กลับคาดไม่ถึง ชายหนุ่มอีกคนเดินเข้ามาลากตัวชายหนุ่มที่เมาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม：“หัวจื่อ นายเดินเข้ามาผิดห้องแล้ว！”
“ผิดห้อง? ฮ่าๆ ขอโทษด้วย……” ถึงแม้ชายหนุ่มที่กำลังเมาจะไม่ได้สติ แต่เขายังมีมารยาท รู้ว่าต้องขอโทษ
“ขอโทษด้วยนะครับ เพื่อนของผมเมา ผม……” ชายหนุ่มที่เดินตามหลังมาด้วยสีหน้าเคร่งขรึมกำลังจะขอโทษ ทว่าหลังจากที่เขาเห็นเฉินเฟิง ชายหนุ่มกลับตกตะลึง：“พี่เฟิง！”
“หลี่เล่อ……”เฉินเฟิงเองก็ประหลาดใจ เมื่อตอนเที่ยงหลี่เล่อเพิ่งบอกว่ามีนัดกินเลี้ยงกับเพื่อน คิดไม่ถึงว่าคืนนี้ จะได้บังเอิญเจอกับหลี่เล่อ
“พี่เฟิง พี่มาอยู่ที่นี่ได้ยังไงครับ?” เมื่อเห็นเฉินเฟิง หลี่เล่อดีใจขึ้นมาทันที
“มากินข้าวกับเพื่อน”
“เพื่อน?” หลี่เล่อกวาดตามองเซียวรั่ว หูเซอร์หยวนและเพื่อนๆ หลังจากที่เห็นหน้าตาของแต่ละคนแล้ว หลี่เล่อเบิกตาโตทันที เพื่อนของพี่เฟิง สวยมาก?！หลี่เล่อลอบกลืนน้ำลาย เขารู้สึกคาดไม่ถึง
เขาโตขนาดนี้ นี่เป็นครั้งแรก ที
