บทที่ 413 ประธานเสี้ย
ประจบสอพลอขอขึ้นรถไปพร้อมกับเสี้ยเมิ่งเหยา ขณะที่หลินหลันกำลังจะถามเสี้ยเมิ่งเหยาว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ เธอเพิ่งสังเกตเห็น ตรงที่นั่งข้างคนขับ มีคนใส่ชุดกระโปรงOLสีดำนั่งอยู่ หน้าตาสวยงาม เป็นผู้หญิงที่ดูมีความสามารถ
ผู้หญิงที่สวยมีสง่าคนนี้คือเลขาของเสี้ยเมิ่งเหยา ฟางหย่า
“ป้าหลินสวัสดีค่ะ” ฟางหย่าคลายยิ้มแล้วหันมาทักทายหลินหลัน ถึงแม้ความสัมพันธ์ของหลินหลันกับเสี้ยเมิ่งเหยาจะไม่ดีเท่าไหร่ แต่ไม่ว่ายังไง หลินหลันก็เป็นแม่ของเสี้ยเมิ่งเหยา เธอในฐานะเลขาของเสี้ยเมิ่งเหยา ต้องรักษามารยาทเอาไว้
“สวัสดี…..สวัสดีจ๊ะแม่หนู” หลินหลันตอบอย่างติดอ่าง เธอไม่ทันตั้งตัวว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น
“ป้าหลิน ฉันคือเลขาของประธานเสี้ย ฟางหย่าค่ะ คุณป้าเรียกฉันว่าเสี่ยวหย่าก็ได้ค่ะ”
“เสี่ยว……เสี่ยวหย่า……” หลินหลันยิ้มแล้วพยักหน้า จากนั้นอดไม่ได้ที่จะหันไปมองเสี้ยเมิ่งเหยา เธออยากรู้ว่าทำไมเสี้ยเมิ่งเหยาถึงเปลี่ยนไป กลายเป็นประธานหญิงได้ เธอมาหางานทำที่จงไห่ไม่ใช่หรอ ทำไมแค่ชั่วพริบตาก็กลายเป็นประธานได้?
เสี้ยเมิ่งเหยาไม่ได้สนใจสายตาสงสัยของหลินหลัน เวลานี้เธอมองออกไปนอกหน้าต่าง ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรในใจ
“เมิ่งเหยา……” เมื่อเห็นเสี้ยเมิ่งเหยาไม่ยอมพูดจา หลินหลันอดไม่ได้ที่จะพูดขึ้น
แต่หลังจากที่เธออ้าปากพูด กลับเผชิญหน้ากับสายตาเย็นชาของเสี้ยเมิ่งเหยา
หลังจากเผชิญกับสายตาเย็นชาของ
