างดำนี้อย่างหนัก
“แกรก”
เสียงกระดูกหักอย่างหนักหน่วง ร่างสีดำลอยออกไป อย่างกับว่าวที่โดนตัดสายยังไงอย่างนั้น ลอยออกไปไกลกว่า7-8เมตร ถึงจะตกลงบนพื้นอย่างรุนแรง
“พรวด”
คนทั้งคนเพิ่งจะตกลงบนพื้น ก็กระอักเลือดออกมาเยอะมาก
“คุณ……คุณคือปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้？！”เงาร่างสีดำคลานขึ้นมาอย่างโซซัดโซเซ แววตาที่มองไปยังเฉินเฟิง เต็มไปด้วยความตกใจและเหลือเชื่อ
เฉินเฟิงกลับว่าไม่สนใจเงาร่างดำ พร้อมเดินไปยังหลินหวั่นชีวดูสีหน้าที่เฉยเมย อุ้มยกหลินหวั่นชีวขึ้นจากพื้น
หลินหวั่นชีวในตอนนั้น หมดสติไปตั้งนานแล้ว ใบหน้างดงามที่ซีดขาว ไม่มีเลือดฝาดแม้แต่นิดเดียว แต่ว่ามุมปากยังคงค้างรอยยิ้มที่มีความสุขไว้ กลับแสดงให้เห็นชัดเจนว่าเธอ ไม่ได้รู้สึกเสียใจภายหลังกับการกระทำก่อนหน้าของตัวเอง
