บทที่ 404 ขอโทษ
“ได้ พรุ่งนี้ฉันจะไป”เสี้ยเมิ่งเหยาพยักหน้า และไม่ได้คิดมาก
ในเวลาเดียวกัน เฉินเฟิงกลับไปที่โรงแรมเรียบร้อยแล้ว
แต่เรื่องที่เฉินเฟิงไม่รู้คือ ตัวเขาเองเพื่อช่วยหลินหวั่นชีวเล่นเพลง 《เฟือร์เอลีเซอ》ตลอดจนฉากที่เขากับฉู่ชีงฉือกระทำบนเวทีมีนักเรียนหลายคนได้บันทึกวิดีโอไว้ ยังโพสต์ลงในเว็บไซต์ต่างๆ พร้อมกับเขียนข้อความลงไป….
《ฉู่ชีงฉือแสดงบนเวทีกับเทพบุตร》
《ชายลึกลับที่ฝีมือเล่นเปียโนเสียงไพเราะนั้นเป็นใครกันแน่》
《ศึกเจ้าชายเปียโนและคุณชายเศรษฐีชิงผู้หญิง》
เดิมทีฉู่ชีงฉือได้รับความสนใจจากประชาชนอยู่แล้ว แค่คิดก็รู้ ในฐานะที่เฉินเฟิงเป็น‘เพื่อน’กับฉู่ชีงฉือ ในงานคืนนี้ไม่รู้ว่าดึงดูดความสนใจมากเท่าไหร่
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ทันทีที่วิดีโอเผยแพร่ออกไป ดังไปทั่วอินเทอร์เน็ต
สั้นๆเพียงสิบนาที เพียงโพสต์ออกไปก็ทะลุหนึ่งล้าน
ครึ่งชั่วโมงผ่านไป ห้าล้าน!
สองชั่วโมงผ่านไป สิบแปดล้าน!
ตามที่กระแสที่ดังไม่หยุด ผู้คนก็ยิ่ง เริ่มแปลกใจ ฐานะของเฉินเฟิง และหลินหวั่นชีว ตลอดจนความสัมพันธ์ระหว่าง แค่ความสามารถด้านการเล่นเปียโนของเฉินเฟิง ก็เพียงพอที่จะโค่นล้มอาจารย์ใหญ่ที่มีชื่อเสียงระดับประเทศได้99%แล้ว
หลังจากดูวิดีโอจบได้ไม่นาน อาจารย์หลายคนในภาควิชาเครื่องดนตรีสมัยใหม่ก็รีบไปที่มหาวิทยาลัยจงไห่ มีความตั้งใจที่จะจ้างเฉินเฟิงเป็นศาสตราจารย์กิตติมศักดิ์ของคณะดนตรีของมหาวิทยาลัยจงไห่ ไม่ต้อ