วามหวัง
ถ้าจะพูดว่าให้เทพเจ้าแห่งสงครามเก่าคุ้มครองเฉินเฟิง สู้พูดว่าเทพเจ้าแห่งสงครามเก่าวางเดิมพันข้างเฉินเฟิงดีกว่า
เขากำลังเดิมพัน เดิมพันว่าเฉินเฟิงไม่ใช่คนธรรมดา เขาพนันอนาคตของเฉินเฟิงว่าจะมีความสามารถต้านทานตระกูลเฉินได้!
ถ้าเขาพนันถูก ตระกูลฉู่ก็มีทางรอดแล้ว
เขาไม่เชื่อหรอกว่า เฉินเฟิงที่กล้าแกร่งขึ้นมาจะไม่ยอมยื่นมือเข้าช่วยตระกูลฉู่หลังจากที่เขาตายไปแล้ว
เฉินเฟิงเงียบไปนาน ฉู่ชีงฉือพูดถูกมาก ตอนนี้สิ่งที่เขาต้องการมากที่สุดคือเวลา ขอเพียงให้เวลาเขา เขาถึงจะมีความเป็นไปได้ที่จะเติบโตขึ้นมา
แต่เทพเจ้าแห่งสงครามเก่าจะให้เวลาสามปีห้าปีกับเขาได้จริงหรอ?
ตระกูลเฉินจะยอมให้เทพเจ้าแห่งสงครามเก่าให้เวลาสามปีห้าปีกับเขาจริงหรอ?
ผ่านไปสักพัก เฉินเฟิงส่ายหน้าบอก: “คุณหนูฉู่ ผมยังยืนยันคำเดิม ความหวังดีของเทพเจ้าแห่งสงครามเก่าผมขอรับด้วยใจ แต่ผมยังไปตระกูลฉู่ตอนนี้ไม่ได้”
“ผมต้องรอดูท่าทีคนๆหนึ่งก่อน”
รอดูท่าทีคนๆหนึ่งก่อน?
ฉู่ชีงฉือกระพริบตาปริบๆ ไม่ต้องถามเลย ท่าทีคนๆนั้นของเฉินเฟิงจะเป็นตัวกำหนดว่าเฉินเฟิงจะไปตระกูลฉู่หรือไม่
แต่ว่า คนๆนี้เป็นใครกัน?
ท่าทีของเขาสำคัญกว่าท่าทีของคุณปู่อีกหรอ?
“ค่ะ”
ฉู่ชีงฉือพยักหน้า ในใจจดจำคำนี้ไว้ ไว้กลับไปแล้วเธอจะต้องถามดูว่าคนๆนั้นของเฉินเฟิงคือใครกันแน่
“หวั่นชีว?”
“หวั่นชีว?”
“หวั่นชีว?!”
“หา! ทำไมหรอ?”
ระหว่างที่เฉินเฟิงคุยกับฉู่ชีงฉือในห้อ
